Rolling Stones - "Shine a light" Από: fatsimare Δημοσιεύτηκε: Δευ 12 Μαι, 2008
Εκτύπωση Στείλτο σε ένα φίλο
MIC 1. Jumpin' Jack Flash 2. Shattered 3. She Was Hot 4. All Down the Line 5. Loving Cup 6. As Tears Go By 7. Some Girls 8. Just My Imagination 9. Far Away Eyes 10. Champagne & Reefer 11. Tumbling Dice 12. Band introductions 13. You Got the Silver 14. Connection 15. Martin Scorsese Intro 16. Sympathy for the Devil 17. Live with Me 18. Start Me Up 19. Brown Sugar 20. (I Can't Get No) Satisfaction 21. Paint It Black 22. Little T&A 23. I'm Free 24. Shine a Light "Πολλές φορές, ό,τι κι αν έκανα στις ταινίες ξεκινούσε πάντα με τους Stones και με τον τρόπο που, τόσο έντονα και καθοριστικά, αλληλεπιδρά η μουσική τους στον κόσμο γύρω μου. Έτσι εξηγείται που τόσο συχνά χρησιμοποιώ τα τραγούδια τους στις εικόνες μου" καταθέτει ο Μάρτιν Σκορτσέζε. Και συνεχίζει. "Στην πρεμιέρα της ταινίας στο φεστιβάλ του Βερολίνου, ο Τζάγκερ αστειεύτηκε πως αυτή είναι η πρώτη μου ταινία όπου δεν ακούγεται το Gimme Shelter. Κι αμέσως θυμήθηκα ότι στα πρώιμα στάδια της παραγωγής, σχεδίαζα να περιλάβω κι αυτό το κομμάτι με κάποιον τρόπο". Παρά την απουσία του πιο πάνω χιτ, ο ορκισμένος φαν δεν έχει να φοβάται τίποτε. Έχει στα χέρια του έναν διπλό ζωντανό σύμπακτο δίσκο με 22 άσματα που καλύπτουν από το πρώιμο 1964 του As Tears Go By και τα Satisfaction και I'm Free του '65, μέχρι τα '80ς Start Me Up και She Was Hot. Έχει ακόμη και τρεις καλεσμένους στα φωνητικά, τον Jack White στα δάκρυα που κυλάνε σαν τα χρόνια, τον μπλούζμαν Buddy Guy στο αψυχολόγητο Champange & Reefer και την απαραίτητη γυναικεία φωνακλάδικη πινελιά της Christina Aguilera στο Live With Me που θα μπορούσε να είναι Leave With Me αλλά δεν ήταν. Δυστυχώς οι πέτρες δεν λάμπουν πια όπως κάποτε. Η πολύ κατεργασία τις έχει θολώσει, ο χρόνος και οι επανειλημμένες εκρήξεις σούπερ νόβα τις έχουν μεταβάλλει σε "λευκούς νάνους", από αστρονομικής απόψεως πάντα. Σε αρκετά τραγούδια οι στροφές είναι πεσμένες για να προλαβαίνει ο Μικ ασθμαίνοντας τα κουπλέ του. Επίσης τα χορωδιακά φωνητικά και οι έξαλλες πιανιές του Chuck Leavell εκτροχιάζουν αρκετές φορές το μεταλλαγμένο τραγούδι προς μια άνοστη μιούζικαλ εκδοχή. Το Paint It Black παρ' όλες τις φιλότιμες προσπάθειες μοιάζει φάντασμα και σκιά του ένδοξου εαυτού του. Το μόνο που αφήνει κάποια νέα χλωμή αχτίδα να πέσει πάνω μου είναι το δις μνημονευθέν As Tears... ω τι τραγική ειρωνεία. Σκέφτομαι δε, αν είχε γίνει το προπερσινό τους λάιβ στο Ολυμπιακό Στάδιο, τι πίκρα θα τρώγανε όλοι όσοι είχαν σπάσει τα μούτρα τους για κείνη την ελάχιστη γεύση στο Καλλιμάρμαρο το '67. Κι αν κρίνω απ' τα ακούσματα του παρόντος "ζωντανού" δίσκου, ίσως θα ήταν προτιμότερο και τιμιότερο να γίνει μια συναυλία με άλλους να διασκευάζουνε Stones και τους ίδιους να εμφανίζονται ως guests. Κώστας Γ. Καρδερίνης
Ανάγνωση σχολίων (0) |
Sorry, your account does not have access to post comments.