Α.Π.Ε.

«Κυκλοφορώ κι οπλοφορώ» μας είπε εξ αρχής.
Ήταν το 1985. Και από τότε «Κρατάει χρόνια αυτή η κολόνια».
«Δι’ ευχών των Αγίων ημών» θ’ αργήσει να πει.
Γιατί είναι «Σαν ηφαίστειο που ξυπνά» η Λίνα Νικολακοπούλου.

Το Παρασκευο-Σαββατοκύριακο (16 και 17 Μαϊου) στο Θέατρο «Ελληνικός Κόσμος» θα παρουσιασθεί ένα αφιέρωμα για την 28χρονη πορεία της στο ελληνικό τραγούδι. Το οργανώνει η επιτροπή γονέων υπέρ του Ταμείου Υποτροφιών του Κολλεγίου Αθηνών. Τίτλος : «Ο Έρωτας κι ο Ουρανός».

Δύο συναυλίες με τον Σταμάτη Κραουνάκη, τη Χάρις Αλεξίου, τη Δήμητρα Γαλάνη και το Τρίφωνο. Μαζί τους ο ηθοποιός Γιώργος Καραμίχος. «Δέχθηκα αμέσως την πρόσκληση. Αφιλοκερδώς. Μόνο οι μουσικοί αμείβονται. Το σημειώνω για να γνωρίζει το κοινό που πηγαίνουν τα χρήματα» είπε η Λίνα Νικολακοπούλου στη συνέντευξη τύπου.

«Είναι νίκη του τραγουδιού τα έσοδα να πηγαίνουν για ένα τόσο σοβαρό σκοπό», πρόσθεσε. Και συνέχισε :
«Αυτές οι συναυλίες θα λειτουργήσουν σαν μεζούρα για να δούμε αν ο κόσμος έχει επιθυμήσει τις δημιουργίες μας».
Γεννήθηκε στα Μέθανα το 1958.Μεγάλωσε στην Αθήνα. Η μητέρα δασκάλα , ο πατέρας στρατιωτικός.

Την …επανάστασή της την έκανε γύρω στα δεκατρία της χρόνια, από την ανάποδη:

«Από κει που έπαιζα όλη τη μέρα στους δρόμους, ξαφνικά κλείστηκα στο σπίτι. Διάβαζα, έβλεπα πολύ κινηματογράφο και τα μεσημέρια έγραφα. Μου άρεσαν οι ώρες που δεν υπήρχε τίποτα το ξύπνιο στο χώρο».

Σπούδασε στο Πάντειο Πανεπιστήμιο. Παρακολούθησε επίσης μαθήματα κινηματογράφου στη Σχολή Σταυράκου και σκηνοθεσία θεάτρου στη Σχολή Κατσέλη. Έκανε σπουδές κιθάρας στο Εθνικό και Ελληνικό Ωδείο Αθηνών.

Με τον Σταμάτη Κραουνάκη συνδέθηκαν στο Πάντειο, ως συμφοιτητές. «Όταν τη γνώρισα ζήσαμε ένα πάρα πολύ μεγάλο και αθώο εφηβικό έρωτα. Αυτόν τον έρωτα τον μεταλλάξαμε σε μια πάρα πολύ δυνατή σχέση αγάπης. Ταυτόχρονα υπήρξε για μένα ένας αστυφύλακας, που με δεν μ’ άφηνε να γλιστρώ» λέει ο συνθέτης, το όνομα του οποίου ταυτίστηκε με τις μεγάλες επιτυχίες της δεκαετίας του 1990 και όχι μόνο.(Βιβλίο Κραουνάκη, «Μόνο για χρήστες», εκδόσεις Καστανιώτης).

Ο πρώτος τους δίσκους κυκλοφόρησε το 1981 με τη Βίκυ Μοσχολιού. Ήταν τα «Σκουριασμένα χείλη».

Με το δίσκο «Εξ αδιαιρέτου» ο Μανώλης Μητσιάς τους έβγαλε το 1984 στο μεγάλο κοινό, με την επιτυχία «Ποτέ δεν θα μπω σ’ άλλο σώμα».
Το 1985 ο δίσκος «Κυκλοφορώ κι οπλοφορώ» με την Άλκηστη Πρωτοψάλτη τους οδηγεί ψηλά. Η μια επιτυχία διαδέχεται την άλλη.

Η δισκογραφία της πλούσια (περιλαμβάνονται και συμμετοχές):

1981: Σκουριασμένα Χείλια – Στ. Κραουνάκης με τη Β. Μοσχολιού.
1981: Καλά είναι κι έτσι – Γ. Σπανός, Χρ. Γκάρτζος με τη Δ. Γαλάνη.
1982: Σαριμπιντάμ - Στ. Κραουνάκης με τη Χριστιάννα.
1983: Ατέλειωτος Δρόμος - Δ. Γαλάνη.
1983: Περιπολίες - Χρ. Γκάρτζος.
1983: Μόνον Άντρες - Στ. Κραουνάκης με τον Γ. Μαρίνο.
1984: Έξοδος Κινδύνου - Γ. Σπανός με την Άλκηστις Πρωτοψάλτη.
1984: Εξ αδιαιρέτου - Στ. Κραουνάκης, Θ. Δερβενιώτης με τον Μ. Μητσιά.
1984: Κανονικά - Στ. Κραουνάκης με τη Δ. Γαλάνη.
1984: Διαίρεση – Β. Παπακωνσταντίνου.
1984: Στον Αστερισμό της Μέδουσας - Στ. Κραουνάκης με τον Γ. Μαρίνο.
1985: Του Αγίου Βαλεντίνου - Στ. Κραουνάκης με τη Β. Μοσχολιού.
1985: Κυκλοφορώ κι οπλοφορώ - Στ. Κραουνάκης με την Α. Πρωτοψάλτη.
1985: Χάνομαι γιατί Ρεμβάζω - Δ. Γαλάνη.
1986: Ξαρχάκος/Πάριος: Στ. Ξαρχάκος με τον Γ. Πάριο.
1986: Οι Φόβοι του Μεσημεριού – Γ. Σταυριανός.
1986: Παιχνίδι για δύο – Γ. Χατζηνάσιος με την Δ. Γαλάνη.
1986: Λυσιστράτη: Στ. Κραουνάκης με τους Λ. Λαζόπουλο, Α. Πρωτοψάλτη, Μ. Μητσιά.
1987: Λεωφόρος: Στ. Κραουνάκης με τους Α. Πρωτοψάλτη, Ε. Αρβανιτάκη, Κώστα Γανωτή.
1987: Α. Πρωτοψάλτη.
1988: Μαμά Γερνάω - Στ. Κραουνάκης με την Τ. Τσανακλίδου.
1988: Προσωπικά- Γ. Σπανός με την Ε. Δήμου.
1988: Νυχτερινή Κυβέρνηση – Κ. Καλδάρας με τους Δ. Γαλάνη, Γ. Νταλάρας, Μ. Φωτίου.
1989: Δεν Έχω Ιδέα - Στ. Κραουνάκης με τους Α. Βουγιουκλάκη, Κ. Μακεδόνα, Αρλέτα, Β. Μοσχολιού.
1989: Σε απόσταση αναπνοής – Θ. Καργίδης με τη Χριστιάννα.
1989: Πιάσε Κόκκινο – Τ. Μουσαρίφης με την Β. Μοσχολιού.
1990: Shirley Valentine - Στ. Κραουνάκης με την Α. Βουγιουκλάκη.
1990: Λεωφόρος Β’ - Στ. Κραουνάκης, με τους Α. Πρωτοψάλτη, Κ. Γανωτή, Χρ. Στέριογλου, Ν. Γαλάτης.
1990: Paolo Conte – Χάρις Αλεξίου.
1990: Εφημερία: Στ. Κραουνάκης με τη Β. Μοσχολιού.
1990: Ούτε που ρώτησα - Μ. Μητσιά.
1991: Μένω Εκτός - Ε. Αρβανιτάκη.
1991: Παραδέχτηκα – Goran Bregovitc με την Α. Πρωτοψάλτη.
1991: Αυτός ο Γιώργος – Γ. Μαρίνος.
1992: Το Έκτο Πάτωμα – Α. Παναγιωτοπούλου, Κ. Μπαλανίκα, Γ. Νινιός, Χρ. Βαλαβανίδης.
1992: Δι’ ευχών – Ν. Αντύπας με την Χάρις Αλεξίου.
1992: ΖΟΟΜ ΄91-΄92 - Στ. Κραουνάκης, με τους Α. Πρωτοψάλτη, Κ. Γανωτή, Κ. Μακεδόνα, Ν. Ζούκας, Β. Μοσχονάς.
1992: Απόψε Αυτοσχεδιάζουμε - Στ. Κραουνάκης, με τους Κ. Ρηγόπουλο, Μ. Καραγιάννη, Σ. Χρήστου, Γ. Μαυριτσάκη.
1993: Ανθρώπων έργα - Στ. Κραουνάκης, με την Α. Πρωτοψάλτη.
1993: Αναστασία – Δ .Παπαδημητρίου με την Ε. Αρβανιτάκη.
1994: Τα Κορμιά και τα Μαχαίρια – Ara Dinkjian με την Ε. Αρβανιτάκη.
1994: Πολιτεία Γ’ – Μ. Θεοδωράκης, με τον Μ. Μητσιά.
1995: Ανάσα η Τέχνη της Καρδιάς - Δ. Γαλάνη και Στ. Κραουνάκης.
1995: Όταν έρχονται οι Φίλοι μου - Στ. Κραουνάκης με τους Α. Πρωτοψάλτη, Κ. Μακεδόνα, Λ. Διαμάντη, Ε. Πασπαλά, Μ. Μαρκέτου, Χρ. Στεργιόγλου, Δ. Μπάση, παιδική χορωδία Δ. Τυπάλδου, Λ. Νικολακοπούλου.
1995: Τρίτο Στεφάνι - Στ. Κραουνάκης, με την Α. Πρωτοψάλτη.
1995: Αλεπού της Αγάπης - Milva.
1996: Στο δρόμο με τα Χάλκινα – Kiki Lesendric με τον Μ. Μητσιά.
1996: Στου αιώνα την Παράγκα – Θ. Μικρούτσικος με τον Δ. Μητροπάνο.
1997: Σαν Ηφαίστειο που Ξυπνά - Α. Πρωτοψάλτη.
1998: Ο Χορός με τη Σκιά μου – Μάνος Χατζιδάκις με τη Δ. Γαλάνη.
1999: Σαν Ηφαίστειο που Ξυπνά Live - Α. Πρωτοψάλτη.
2000: Υδρόγειες Σφαίρες – Ν. Αντύπας με την Α. Πρωτοψάλτη.
2000: Ύστερα Ήρθαν οι Μέλισσες - Στ. Κραουνάκης με την Μαρινέλλα.
2000: Μικρές Ιστορίες – Ε. Αρβανιτάκη.
2000: Άγριο Μέλι – Μ. Ζορμπαλά.
2001: Τα Μυστικά του Κήπου - Χρ. Αηδόνης, Χ. Αλεξίου, Ψαραντώνης.
2002: Οπωσδήποτε παράθυρο – Ε. Βιτάλη, Τ. Τσανακλίδου, Μ. Ασλανίδου, Χ. Κατσιμίχας, Λ. Μαχαιρίτσας.
2002: Καινούρια Μυστικά – Συλλογή τραγουδιών για το περιοδικό echo & artis.
2002: Μαζί – E. Griagnaniello με τους Μαρινέλλα, Γ. Νταλάρας.
2004: Να το φως – Trevor Horn και Lol Creme με τον Γ. Κότσιρα.
2004: Άμμος Ήτανε - Ν. Αντύπας με την Μαρινέλλα.
2004: Δύσκολη Καρδιά - Ν. Αντύπας με τον Δ. Μπάση.
2005: Ισόβια - Στ. Κραουνάκης με τον Μ. Μητσιά.
2006: Μόνη Περπατώ - Ν. Αντύπας με την Νάνα Μούσχουρη.

Ο στίχος είχε κάτι καινούργιο. Νέες εικόνες, αιφνιδιαστικές παρομοιώσεις και μεταφορές, συμπυκνωμένο νόημα, θεματογραφία πέρα από τη φτώχεια και την πίκρα του λαϊκοέντεχνου τραγουδιού.

Οι λέξεις της Νικολακοπούλου δεν «κατοικούν» πια στη Δραπετσώνα και στην Κοκκινιά, αλλά στη Νέα Σμύρνη και στο κέντρο. Δεν μένει στο ηρωϊκό στοιχείο αλλά δεν μπορείς να την κατηγορήσεις γι’ αυτό. Την απασχολεί περισσότερο το υπαρξιακό- ερωτικό, χωρίς μεγαλοστομίες.

Κάποιοι τη σχολιάζουν για μια ευκολία στη ρήμα («όλα τα τρόπαια είναι αποτρόπαια», «ακριβό μου διθέσιο που περνάς από το απαίσιο…»). Μπορεί να έχει δανεισθεί από την επιθεωρησιακή γραφή. Όμως αυτό το «τέχνασμα» στην ομοιοκαταληξία όχι μόνο άρεσε, αλλά απέκτησε και φανατικούς θαυμαστές, καθώς οι στίχοι της ντύθηκαν με την νεωτεριστική μελωδία του Σταμάτη Κραουνάκη δημιουργώντας ένα αυτοτελές ρεύμα .
Νικολακοπούλου – Κραουνάκης ήρθαν κι έδεσαν…Κι’ έφτιαξαν μια δική τους ιστορία.

Κείμενο : Κώστας Μαρδάς.