Η περιφέρεια Βορείου Αιγαίου αποτελείται από τους νομούς Λέσβου , Σάμου και Χίου . 

Σάμος

Η Σάμος, ένα από τα πλέον πράσινα νησιά του Αιγαίου βρίσκεται στα ανατολικά του Αρχιπελάγους, πολύ κοντά στα Μικρασιατικά Παράλια. Δάση από πεύκα και λιόδεντρα, γραφικοί οικισμοί, απέραντες ακρογιαλιές, μαζί με το χρώμα του κεραμιδιού και της θάλασσας σχηματίζουν την πανέμορφη εικόνα του νησιού. Πατρίδα του Αρίσταρχου και του Πυθαγόρα η Σάμος, γενέτειρα της θεάς Ήρας, κουβαλάει ολόκληρη τη διαδρομή του ελληνισμού από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα.
 Η πρωτεύουσα του νησιού, η παραλιακή Σάμος, είναι σχεδόν ενωμένη με το γειτονικό Βαθύ, που αμφιθεατρικά χτισμένο σε καταπράσινες πλαγιές προκαλεί τον επισκέπτη να περπατήσει τα πλακόστρωτα σοκάκια του και να παρατηρήσει την παραδοσιακή αρχιτεκτονική του. Θαυμάστε τα αρχοντικά σπίτια, που μαρτυρούν παλαιότερες εποχές μεγαλείων, χαζέψτε τα γραφικά χαμόσπιτα με τις κεραμοσκεπές και δείτε το περίφημο άγαλμα του Λιονταριού στην πλατεία Πυθαγόρα. Επισκεφθείτε το Αρχαιολογικό και το Βυζαντινό - Εκκλησιαστικό Μουσείο, το Βουλευτήριο, το Δικαστικό Μέγαρο, το Μνημείο Πεσόντων και το Δημοτικό Κήπο. Στο κτίριο του δημαρχείου υπάρχει η Πινακοθήκη, με προσωπογραφίες αγωνιστών και ηγεμόνων, αλλά και το Σύνταγμα της Σάμου.
Δέκα χιλιόμετρα δυτικότερα, προς το εσωτερικό του νησιού, βρίσκεται το χωριό Μυτιληνιοί. Το 1700, μετά τον καταστροφικό σεισμό στη Λέσβο, κάποιοι κάτοικοί της βρήκαν καταφύγιο σ' αυτή τη πανέμορφη τοποθεσία της Σάμου. Εδώ θα βρείτε και το Παλαιοντολογικό Μουσείο με ευρήματα της Προϊστορικής Εποχής. Στα νότια είναι το Πυθαγόρειο, χτισμένο στα ερείπια της αρχαίας Σάμου. Μικρά, στενά δρομάκια, γραφικά σπίτια, πλήθος τουριστών και έντονη νυχτερινή ζωή.  Στο Πυθαγόρειο θα βρείτε το Υδραγωγείο του Ευπάλινου, τμήμα των Πολυκράτειων Έργων, ενώ πολύ κοντά, στο Ηραίο υπάρχουν τα ερείπια του Ναού της Ήρας, που πιστεύεται ότι γεννήθηκε και μεγάλωσε εδώ. Οι ανασκαφές έχουν αναδείξει εδώ, ίχνη ανθρώπινης ζωής από το 2500 π.Χ. .
Το Καρλόβασι, στα βόρεια, ο δεύτερος σε μέγεθος δήμος της Σάμου, αποτελεί μνημείο της βιομηχανικής ανάπτυξης που είχε κάποτε το νησί. Επιβλητικά νεοκλασικά κτίρια και πάμπολλα βυρσοδεψία. Στην κορυφή του ξεχωρίζει η εκκλησία της Αγίας Τριάδας, ενώ εδώ θα βρείτε και το κτίριο του Πανεπιστημίου Αιγαίου. Η Σάμος, είναι γεμάτη από μια σειρά, μικρών αλλά εξίσου πανέμορφων και γραφικών οικισμών. Επισκεφθείτε τον Άγιο Κωνσταντίνο, το Κοκκάρι (ένα από τα πλέον τουριστικά χωριά) και τους Βουρλιώτες. Μανωλάτες και Άμπελος προσφέρουν καταπληκτική θέα στο Αιγαίο, ενώ ο Μαραθόκαμπος, ο Πύργος και το Πάνδροσο θα σας ηρεμήσουν με τα πράσινα τοπία τους.



Xίος

Η Χίος αποτελεί ένα θέατρο συνάντησης πολυποίκιλων πολιτισμών. Μέσα στα χρόνια της ταραχώδους ιστορίας της, γνώρισε το ζυγό πολλών κατακτητών, που σε πολλές περιπτώσεις υπήρξε αβάσταχτος με αποκορύφωμα τη σφαγή της Χίου το 1822 από τους Τούρκους, τον χαμό εικοσιπέντε χιλιάδων κατοίκων και την αρπαγή άλλων σαρανταεπτά χιλιάδων ως σκλάβων.
 Το νησί απλώνεται στο βορειοανατολικό Αιγαίο, πολύ κοντά στα Μικρασιατικά Παράλια, άλλοτε καταπράσινο, σήμερα στο μεγαλύτερο τμήμα του γυμνωμένο από τις φωτιές, γεγονός όμως που δεν του στερεί την ξεχωριστή ομορφιά του και το μοναδικό χρώμα του.
Η πρωτεύουσα του νησιού, η Χίος, βρίσκεται στο κεντρικό και ανατολικό σημείο του. Αποτελεί μια σύγχρονη πόλη με πολλά σημεία άξια αναφοράς. Στην κεντρική πλατεία θα συναντήσετε το θαυμάσιο κήπο της και το Φρούριο της Χίου, κατασκευασμένο τον δέκατο αιώνα από τους Βυζαντινούς και αργότερα επισκευασμένο από τους Γενοβέζους.  
 Επιστρέφοντας προς την πόλη θα συναντήσετε το γραφικό χωριό Καρυές πάνω από το οποίο δεσπόζει η Νέα Μονή, γυναικείο Μοναστήρι του ενδέκατου αιώνα. Νοτιότερα βρίσκονται τα Μαστιχοχώρια, η μοναδική αυτή περιοχή όπου ευδοκιμούν τα δέντρα που δίνουν τη φημισμένη Μαστίχα της Χίου. Στο Πυργί θαυμάστε τις ξεχωριστές διακοσμήσεις των κτιρίων, επισκεφθείτε νοτιότερα το Ναό του Απόλλωνα και ανατολικότερα το Εμποριό με τα υπολείμματα της Πρώιμης Εποχής του Χαλκού.
Τα Αρμόλια και οι Ολύμποι είναι άλλα δύο μεσαιωνικά μαστιχοχώρια, ενώ την παράσταση κλέβει ο παραδοσιακός οικισμός στα Μεστά. Πρόκειται για Οικισμό - Φρούριο που χτίστηκε τον 14ο και 15ο αιώνα, μακριά από τη θάλασσα για το φόβο των Τούρκων και των Πειρατών. Πετρόχτιστα σπίτια, θαυμάσιες καμάρες και πλακόστρωτα δρομάκια συνθέτουν ένα χωριό πανέμορφης μεσαιωνικής αρχιτεκτονικής το οποίο στις μέρες μας έχει περί τους 500 κατοίκους. 

Λέσβος

Νησί που αποπνέει με μιας τον αξιοθαύμαστο πολιτισμό του, η Λέσβος, το τρίτο μεγαλύτερο νησί της Ελλάδας, υπόσχεται στον επισκέπτη μαγευτικές διακοπές. Η Αιολική Γη, γκριζοπράσινη, σαν το δέντρο της ελιάς, ντυμένη το γκρίζο της πέτρινης γης στα βόρεια και δυτικά και το πράσινο της έντονης βλάστησης στα νότια και τα ανατολικά. Οι Τούρκοι που την είχαν κατακτήσει από το 1462 ως το 1912, την είχαν ονομάσει Altim Adasi, Χρυσό Νησί. Ίσως από το χρώμα που έπαιρνε κατά τη δύση του Ηλίου, ίσως από το χρυσοπράσινο χρώμα του λαδιού...
 Πουθενά, σε κανένα άλλο μέρος του κόσμου, ο Ήλιος και η Σελήνη δε συμβασιλεύουν τόσο αρμονικά, δε μοιράζονται τόσο ακριβοδίκαια την ισχύ τους, όσο επάνω σε αυτό το κομμάτι της γης που κάποτε, ποιος ξέρει, σε τι καιρούς απίθανους, ποιος Θεός, για να κάνει το κέφι του, έκοψε και φύσηξε μακριά ίδιο πλατανόφυλλο καταμεσής του πελάγους, έγραψε κάποτε ο Οδυσσέας Ελύτης, παιδί του τόπου τούτου.
Εκτός από τον Ελύτη (Αλεπουδέλλης ήταν το πραγματικό του επίθετο), η Λέσβος γέννησε τον Αλκαίο, τη Σαπφώ, τον Ορφέα, το Μυριβήλη, τον Εφταλιώτη, το Θεόφιλο, το Βενιαμίν, το Στρατή Καρρά, τον Τέρπανδρο, τον Αρίωνα, το Γεώργιο Μελωδό, τον Πιττακό, το Θεόφραστο, τον Ιακωβίδη, τον Ελευθεριάδη... Φιλοξένησε τον Ηλία Βενέζη και ενέπνευσε το Λευτέρη Παπαδόπουλο. Η Λέσβος, είχε και έχει να επιδείξει ένα μοναδικό πολιτισμό που ξεφεύγει από τα διάσημα τέκνα της και φτάνει στην καθημερινή ζωή των κατοίκων της, στην ιδιοσυγκρασία κάθε Λεσβίου.
Πρωτεύουσα του νησιού και κύριο λιμάνι της είναι η Μυτιλήνη. Μια από τις αρχαιότερες πόλεις της Ελλάδας με ιστορία που αρχίζει κάπου στην τρίτη χιλιετία προ Χριστού. Στην πόλη έχουν τις έδρες τους το Υπουργείο και του Πανεπιστήμιο Αιγαίου, προσδίδοντας της τον άτυπο τίτλο της πρωτεύουσας του Αρχιπελάγους. Τα κτίρια της, απλωμένα σε εφτά λόφους, αποτελούν ένα συνονθύλευμα από παραδοσιακά βορειοαιγαιοπελαγίτικα σπίτια, νεοκλασικά αρχοντικά, βυζαντινούς ναούς και αρχαία μνημεία. Στην άκρη της πόλης βρίσκεται σαν στολίδι το επιβλητικό Βυζαντινό της Κάστρο.
Στα νότια βρίσκεται το ξακουστό, από το ούζο του, Πλωμάρι. Είναι η δεύτερη σε μέγεθος πόλη του νησιού, γραφική, πανέμορφη. Τα σπίτια του απλώνονται αμφιθεατρικά γύρω από το λιμάνι του. Κάποτε έντονα βιομηχανοποιημένο, σήμερα καθαρά αγροτικό και τουριστικό, χωρίς όμως να χάνει, ούτε στο ελάχιστο, το ιδιαίτερο παραδοσιακό χρώμα του και το γνήσιο χαρακτήρα των κατοίκων του. Εδώ και στα Πάμφιλα, λένε στο υπόλοιπο νησί, το νερό τρελαίνει τους κατοίκους, αλλά αυτό για τους Πλωμαρίτες κάθε άλλο παρά κατηγόριο είναι.
Δέκα χιλιόμετρα βορειότερα βρίσκεται το Μεγαλοχώρι, το Παλιό Πλωμάρι. Ελβετία της Λέσβου ονομαζόταν κάποτε. Είναι το ψηλότερο χωριό του νησιού και σίγουρα ένα από τα ομορφότερα. Πατρίδα του Σοφού Βενιαμίν του Λεσβίου. Κρυμμένο καλά από την θάλασσα, για το φόβο των πειρατών, τριγυρισμένο από ένα δάσος από πεύκα και ελιές, γεμάτο πηγές με τρεχούμενα νερά, αφήνει έκπληκτο τον επισκέπτη. Το Μεγαλοχώρι, αποτελεί μια από τις καλύτερες επιλογές για τους λάτρεις του αγροτουρισμού με πολλές νεότευκτες κλίνες. 
 Στην κεντρική Λέσβο, γραφική και ξεχωριστή, στέκεται η Αγιάσος με την ξακουστή εκκλησία της Παναγίας της Βρεφοκρατούσας. Η ντοπιολαλιά, γραμμένη ακόμη και σε τοίχους στα δρομάκια της, θα σας καταπλήξει - μέχρι και οι κάτοικοι του υπόλοιπου νησιού που έχουν κι εκείνοι τις δικές τους διαλέκτους, δυσκολεύονται να την κατανοήσουν. Η Αγιάσσος έχει συμβάλλει πολύ στην ανάπτυξη της λεσβιακής τέχνης τόσο στη μουσική και τη σάτιρα όσο, κυρίως, στην κεραμική και την ξυλογλυπτική.
Δυτικότερα, στην κορυφή του ομώνυμου κόλπου βρίσκεται η Καλλονή, με την ιδιαίτερα τουριστική Σκάλα της. Εδώ, στον Κόλπο Καλλονής βρίσκεται ένας από τους πλέον αξιόλογους υγροβιότοπους της Μεσογείου, με τα πανέμορφα Φλαμίγκο. Ξακουστή φυσικά είναι η Σαρδέλα της Καλλονής καθώς ακόμη και τα Χτένια ή Κτένια, που επίσης αλιεύονται στον κόλπο της. Γύρω της, τα Μοναστήρια Λειμώνος και Παναγίας Μυρσινιώτισσας.
Στα βόρεια της Λέσβου βρίσκονται η Πέτρα και η Μήθυμνα ή Μόλυβος. Στο κέντρο της Πέτρας, πάνω σε ένα θεόρατο βράχο και 114 σκαλοπάτια από το έδαφος βρίσκεται η Παναγία η Γλυκοφιλούσα. Από εκεί η θέα στο πέλαγος είναι μαγευτική. Στην κορυφή του Μόλυβου, από την άλλη, δεσπόζει το Μεσαιωνικό Κάστρο. Ο Μόλυβος αποτελεί ίσως το πλέον αναλλοίωτο κομμάτι της Λέσβου, προσφέροντας παράλληλα σύγχρονες τουριστικές υπηρεσίες και διατηρώντας έντονη νυχτερινή ζωή. Στα γραφικά δρομάκια του θα συναντήσετε το σπίτι του Αργύρη Εφταλιώτη καθώς και το καμένο σπιτάκι της Δασκάλας με τα Χρυσά μάτια, της ηρωίδας του Μυριβήλη.
Στο δυτικό τμήμα της Λέσβου θα βρείτε το Σίγρι και την Ερεσό. Η Ερεσός υπήρξε τόπος γέννησης της Σαπφώς και σημαντική πόλη κατά την αρχαιότητα. Η πόλη βρίσκεται στο εσωτερικό του νησιού. Τη νυχτερινή ζωή συγκεντρώνει η Σκάλα Ερεσού, με τη χρυσαφένια ακρογιαλιά και τα πολλά μικρά μπαράκια της. Η Ερεσός είναι ίσως η πόλη που απέχει περισσότερο από την πρωτεύουσα Μυτιλήνη, αλλά είναι πολύ κοντά στο άλλο μεγάλο λιμάνι του νησιού, το Σίγρι. Ξακουστό, όχι για το λιμάνι του, αλλά για το Απολιθωμένο Δάσος του, το Σίγρι αποτελεί ένα μνημείο Φυσικής Ιστορίας. Μια σειρά από απολιθωμένους κορμούς δέντρων - το συνολικό μήκος των μονοπατιών του δάσους ξεπερνάει τα 3 χιλιόμετρα - αφήνει άφωνους τους επισκέπτες και τους μεταφέρει στο βάθος των αιώνων αναλογιζόμενους τη δύναμη και το μεγαλείο της φύσης.