Τι εστί ανταγωνισμός
Από: fatsimare
Δημοσιεύτηκε: Τετ 30 Ιουλ, 2008
Εκτύπωση
Στείλτο σε ένα φίλο
NEWS 24|7

Ο έλληνας καταναλωτής που θα βρεθεί σε μια άλλη χώρα δεν μπορεί παρά να αναρωτηθεί τι δεν πάει καλά με τον ανταγωνισμό στη χώρα του. Σε μια καπιταλιστική κοινωνία όπως αυτές που ζούμε, ο λόγος ύπαρξης του ανταγωνισμού είναι να επωφεληθεί ο καταναλωτής τόσο από πλευράς τιμών όσο και ποιότητας. Καταλαβαίνουμε ότι ο ανταγωνισμός λειτουργεί, όταν οι επιχειρήσεις επενδύουν σε καινοτόμες ιδέες, βελτιώνουν την ποιότητα των προϊόντων τους και μειώνουν τις τιμές προκειμένου να κερδίσουν περισσότερους πελάτες. Η πρακτική αυτή δίνει στον καταναλωτή την ευχέρεια την πολλαπλής επιλογής, βάση των αναγκών και των δυνατοτήτων του.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα εφαρμογής του ανταγωνισμού διαπίστωσα στην πρόσφατη εμπειρία μου από το Βερολίνο. Ο καπουτσίνο στα κεντρικά καφέ κόστιζε 2,60, η μπύρα σε οποιοδήποτε καφέ ή μπαρ από 2,50 έως 3,50 ευρώ, το κοκτέιλ (π.χ μοχίτο) 4,5 ευρώ, η είσοδος σε κλαμπ 5 ευρώ ενώ με περίπου 20 ευρώ το άτομο εξασφάλιζες ένα πλήρες γεύμα σε εστιατόριο μέσης κατηγορίας με εξωτική κουζίνα.
Αρκετά πιο ακριβό σε σχέση με την Αθήνα ήταν το εισιτήριο για τα μέσα μαζικής μεταφοράς-που έφτανε τα 2,10 ευρώ για μια μετακίνηση- ωστόσο υπήρχαν οικονομικότερες κάρτες για ημερήσια, εβδομαδιαία ή μηνιαία χρήση. Εξάλλου, ποιος δεν θα πλήρωνε κάτι παραπάνω για ένα δίκτυο συγκοινωνιών που λειτουργεί με ακρίβεια δευτερολέπτου (καθώς διαθέτει σύστημα τηλεματικής και στα λεωφορεία), ενώνει όλη την πόλη ενώ δεν διακόπτεται μετά τα μεσάνυχτα.
Η σύγκριση των τιμών στο Βερολίνο με αυτές στην Αθήνα προκαλεί ακόμη μεγαλύτερη θλίψη αν αναλογιστεί κανείς το μέσο μισθό στις δύο χώρες. Ο Γερμανός εργαζόμενος παίρνει τα διπλάσια χρήματα από τον Έλληνα αλλά πληρώνει τη μισή τιμή στα προϊόντα που αγοράζει και στη διασκέδαση. Φυσικά δεν μπορεί να παραγνωριστεί το γεγονός ότι στη Γερμανία η καταναλωτική συνείδηση είναι αρκετά έντονη.
Υπήρξαν περιπτώσεις στο παρελθόν όπου οργανώσεις καταναλωτών άσκησαν τόσο ισχυρές πιέσεις και έκαναν τόσο σκληρό μποϋκοτάζ σε εταιρείες ώστε η σκέψη για μονοπωλιακές πρακτικές να καθίσταται απαγορευτική. Όσο μερίδιο ευθύνης αναλογεί στους καταναλωτές όμως, άλλο τόσο αντιστοιχεί στις εκάστοτε κυβερνήσεις που επέτρεψαν στις επιχειρήσεις να διογκώνουν τα κέρδη τους σε βάρος των πολιτών άλλοτε υποκρινόμενες ότι αγνοούν τα καρτέλ και άλλοτε επιβάλλοντας αμελητέα πρόστιμα.
Συμπέρασμα; Μάλλον έφτασε η ώρα να πάρουμε την κατάσταση στα χέρια μας, επιβραβεύοντας με την προτίμησή μας όσους μας σέβονται και κάνοντας εμπάργκο σε όσους επιμένουν να μας εκμεταλλεύονται.
Ανάγνωση σχολίων (0)
Λυπάμαι, μόνο τα μέλη μας μπορούν να γράψουν ένα σχόλιο!