φουστανΕΛΛΑΣ ΠΟΛΙΤΗΣmos

Κι ενώ σπεύδουμε να δηλώσουμε να ακίνητά μας στο υπό κατασκευήν - εδώ και πάνω από δέκα χρόνια - Εθνικό Κτηματολόγιο, η εφαρμογή του σχετικού νόμου στις περιοχές που το Κτηματολόγιο έχει ολοκληρωθεί στο πειραματικό του στάδιο δεν δίνει και πολλές ελπίδες πως, μετά από αυτό, η σωτηρία μας από την αδηφάγο –με κάθε έννοια- ελληνική γραφειοκρατία θα είναι απόλυτη.

Με άλλα λόγια πριν από χρόνια, με χρηματοδότηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης η χώρα είπε να αποκτήσει Εθνικό Κτηματολόγιο. Ας σημειωθεί πως Κτηματολόγιο στην Ελλάδα υπάρχει ήδη εκεί που στα νεότερα χρόνια πέρασαν ευρωπαίοι κατακτητές, πχ. Στα Δωδεκάνησα. Πριν από δεκάδες χρόνια οι ξένοι το θεωρούσαν τόσο απαραίτητο, που το έβαλαν ως πρώτη τους δουλειά μόλις έφτασαν εκεί!

Το Εθνικό Κτηματολόγιο δεν ολοκληρώθηκε ποτέ, καθότι «τελείωσαν», ως συνήθως, τα λεφτά!

Όμως στο ξεκίνημά του υπήρξε ένα πειραματικό στάδιο, το οποίο ολοκληρώθηκε. Με αυτόν τον τρόπο όσες περιοχές συμμετείχαν στην πειραματική εφαρμογή εντάχθηκαν, και είναι αρκετές.

Οπότε καθορίστηκαν ιδιοκτησίες, ιδιωτών και Δημοσίου και τα οικόπεδα αριθμήστηκαν. Υπήρξε πρώτη και δεύτερη ανάρτηση των αποτελεσμάτων, ενστάσεις από διαφωνούντες πολίτες, εκδίκαση ενστάσεων και μετά την πάροδο πενταετίας από την πρώτη ανάρτηση τα τελικά αποτελέσματα ψηφίστηκαν ως νόμος του Κράτους. 

Έτσι εδώ και χρόνια, στις περιοχές αυτές, όταν κάποιος θέλει να κάνει συμβόλαια δεν προσκομίζει στον συμβολαιογράφο συμβόλαια κλπ., αλλά ένα έγγραφο του Εθνικού Κτηματολογίου με ένα νούμερο. Οι τίτλοι κλπ. έχουν ήδη ελεχθεί. Και τα συμβόλαια δεν μεταγράφονται πια στις περιοχές αυτές στα Υποθηκοφυλακεία, αλλά δηλώνεται η μεταβολή στο Εθνικό Κτηματολόγιο πάλι.

Ως εδώ καλά! Ενώ όμως το Κράτος εξασφαλίζει με το Κτηματολόγιο με οριστικό και απόλυτο τρόπο την ιδιοκτησία των ιδιωτών στις περιοχές όπου υπάρχει, το ίδιο αμφισβητεί τη δική του ιδιοκτησία εκεί!

Έστω και αν στο Κτηματολογικό Βιβλίο αναφέρεται ένας δρόμος ως δημόσιος και όλοι ιδιώτες ιδιοκτήτες όμορων του δρόμου οικοπέδων έχουν αποδεχθεί την κυριότητα του Δημοσίου, οι Πολεοδομίες (παρά την προς αυτές Εγκύκλιο 8 της Γενικής Διεύθυνσης Πολεοδομίας του 2005) την αμφισβητούν και στέλνουν τους ιδιώτες να βρουν τρόπους, συνήθως δικαστικούς, να αποδείξουν πως ο κατά το Κτηματολόγιο, δηλαδή κατά τον νόμο, δημόσιος δρόμος είναι… δημόσιος, με τη διαδικασία της απόδειξης ότι ήταν από το 1923 μέχρι σήμερα! Κι έτσι γεμίζουν για έναν ακόμη λόγο τα δικαστήρια υποθέσεις.

Επιπλέον, για να είναι ένας δημόσιος δρόμος «δημόσιος», δεν αρκεί η σημερινή χρήση του, αλλά κατά το Κράτος μας θα πρέπει να έχει κηρυχθεί από το Νομάρχη ως δημόσιος, διαφορετικά δεν υπάρχει!

Ξέρουμε πως τους ελληνικούς δρόμους –κι όχι μόνο- τους χάραξαν και τους διηύρυναν, όχι νομαρχιακά ρυμοτομικά σχέδια. αλλά οι κοινωνικές ανάγκες και πως σε ελάχιστες περιπτώσεις οι νομαρχίες μπήκαν στον κόπο να… κηρύξουν, έστω εκ των υστέρων, τους δημόσιους δρόμους ως ιδιοκτησία τους με την πονηρή σκέψη ότι αν αποδεχθούν πως είναι δικοί τους θα πρέπει να τους συντηρούν κιόλας!

Όμως με το νόμο του 2003 της κ. Βάσως Παπανδρέου η κατάσταση αυτή προκαλεί προβλήματα. Επειδή όσο μεγάλη κι αν είναι μια έκταση θα πρέπει να έχει πρόσωπο συγκεκριμένων μέτρων σε Δημόσιο δρόμο για να μπορέσει να κατατμηθεί.

Μπορεί το οικόπεδο να έχει πρόσωπο σε δεκάδες δρόμους, που εξυπηρετούν την περιοχή από δεκαετίες. Αν δεν τους έχει κηρύξει ο Νομάρχης ως Δημόσιους απλώς δεν υπάρχουν! Και το βάρος της απόδειξης πως υπάρχουν το έχουν οι ιδιώτες που θα πρέπει να ψάξουν να βρουν αεροφωτογραφίες από το 1923, να τις υποβάλλουν και …έχει ο Θεός!

Όμως για τις περιοχές που έχει καταρτιστεί Κτηματολόγιο αυτή η διαδικασία έγινε κατά την κατάρτιση. Στον πολεοδομικό χάρτη της περιοχής αναγράφεται φαρδιά-πλατιά πάνω στο δρόμο «Ιδιοκτήτης Δήμος τάδε».

Όμως οι Πολεοδομίες αυτό δεν το αναγνωρίζουν! Επειδή η κ. Παπανδρέου το 2003 ξέχασε να γράψει στον περί κατάτμησης νόμο της ότι σε δύο χρόνια θα ισχύει ως νόμος του Κράτους σε συγκεκριμένες περιοχές το Εθνικό Κτηματολόγιο, οπότε δεν χρειάζεται να αποδείξει ο πολίτης πως ο δρόμος ανήκει στο Δημόσιο, επειδή αυτό έχει κριθεί ήδη και μάλιστα μόλις λίγο πριν!

Έτσι λοιπόν, ακόμα και με αποδεικτικό το Κτηματολόγιο, οι ιδιώτες δεν μπορούν να κατατμήσουν τα οικόπεδά τους. Παρότι οι Πολεοδομίες όσο και στο ΥΠΕΧΩΔΕ, δέχονται τον παραλογισμό του πράγματος.

Και φυσικά μέχρι σήμερα, ουδείς αρμόδιος μπήκε στον κόπο να λύσει το θέμα με μια από τις τόσες τροπολογίες που καθημερινά κατατίθενται στη Βουλή! Αν αφορούσε κάποια εξυπηρέτηση ημέτερου θα είχε περάσει αμέσως, αλλά, βλέπετε αφορά τον σύνολο του ελληνικού λαού, με αυτόν θα ασχολούμαστε τώρα;

Αποτέλεσμα: Κάθε πολεοδομικό γραφείο σε όλη την Ελλάδα, κάθε υπάλληλός του, αποφασίζουν πότε έτσι και πότε αλλιώς, κρίνοντας κατά το δοκούν.

Και είναι φυσικό να σου γεννάται η απορία, καθότι οι καιροί είναι πονηροί: Μήπως αφήνεται να χρονίζει αυτή η παράλογη εκκρεμότητα ακριβώς για να μπορεί ο κάθε υπάλληλος στα πολεοδομικά γραφεία να κρίνει «κατά το δοκούν»;

ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΒΙΤΣΟΣ (Φωτογραφία: πόστερ Λόουελ Χερρέρο)

Ότι σας απασχολεί, σας προκαλεί, σας εξοργίζει, σας κάνει ίσως να χαμογελάτε ...

στείλτε το στο opinions@fatsimare.net.

Οι ΑΠΟΨΕΙΣ όλων ακούγονται