| :: Α τ ά κ ε ς ... |
Ένα γραμμάριο image αξίζει όσο ένα κιλό ουσιαστικής δουλειάς. |
|
| :: Fatsimare.net |
Τα προβλήματα των ελληνικών μικρομεσαίων επιχειρήσεων στην ελληνική οικονομία Από: fatsimare Δημοσιεύτηκε: Παρ 3 Οκτ, 2008
Εκτύπωση Στείλτο σε ένα φίλο
e-rooster.gr Παναγιώτης Ατματζίδης Οι Ελληνικές μικρομεσαίες επιχειρήσεις δεν είναι ανταγωνιστικές σε σχέση με μικρομεσαίες επιχειρήσεις σε χώρες του εξωτερικού. Τα προβλήματα των Ελληνικών μικρομεσαίων επιχειρήσεων έχουν την ρίζα τους στο κοινωνικό, πολιτικό και οικονομικό καθεστώς που μαστίζει την Ελληνική οικονομία τα τελευταία χρόνια, καθώς και στην κουλτούρα του Έλληνα μικρομεσαίου επιχειρηματία. Το Ελληνικό μοντέλο, με τον άνθρωπο ορχήστρα και την έλλειψη οργάνωσης, στελεχών και τεχνολογίας έχουν δημιουργήσει το σημερινό καθεστώς. Καλώς ή κακώς μια σοσιαλιστική, ελεύθερη οικονομία στηρίζεται σε μεγάλο βαθμό στους ελεύθερους επαγγελματίες και στις επιχειρήσεις που πρέπει να παράγουν αξία για να υποστηρίξουν οικονομικά και κοινωνικά το κράτος. Το κράτος με την σειρά του παρέχει υπηρεσίες στους πολίτες σε κόστος τέλειου ανταγωνισμού. Το πολιτικό & οικονομικό σύστημα της Ελλάδος, εξαρτάται από τις μικρές και μεγάλες επιχειρήσεις σε τεράστιο βαθμό. Αυτές αποτελούν την καρδιά κάθε φιλελεύθερης οικονομίας γιατί παράγουν την αξία από την οποία πορεύεται ο κρατικός μηχανισμός και το κοινωνικό κράτος. Το κράτος αν και παραμένει ο κύριος παίκτης κάθε σοσιαλιστικής οικονομίας, στην Ελλάδα, από καιρό έχει δείξει την παντελή αδυναμία του να λειτουργήσει σε οικονομία και να προσφέρει υπηρεσίες αντάξιες του ιδιωτικού τομέα. Μάλιστα, σε πολλές περιπτώσεις οι τιμές και η πολιτική κρατικών επιχειρήσεων (ΟΤΕ, ΔΕΗ, κτλ) κάθε άλλο παρά φιλική προς τους πολίτες και οικονομική είναι. Γνωρίζουμε όλοι πολύ καλά ότι σε περίπτωση πλήρους ανταγωνισμού, τα τιμολόγια πολλών κρατικών επιχειρήσεων θα είχαν μειωθεί αντί να αυξηθούν με γοργούς ρυθμούς (βλ. ΔΕΗ). Θα προσπαθήσω να καταγράψω και να αναλύσω τα βασικότερα από τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η ραχοκοκαλιά της Ελληνικής οικονομίας, οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Τα μεγαλύτερα προβλήματα που αντιμετωπίζουν σήμερα οι Έλληνες επιχειρηματίες, βιοτέχνες & έμποροι μπορούν να συνοψιστούν στα εξής σημεία: • Διαφθορά • Φορολογική Πολιτική • Το Κράτος & Έλλειψη στελεχών • Η “Ελληνική κουλτούρα” Η Διαφθορά Η χώρα μας βρίσκεται στην 44η θέση παγκοσμίως στον τομέα της διαφθοράς, σύμφωνα με την έρευνα του Transparent International (δεν βρήκα στοιχεία για το 2008). Αν αναλογιστούμε τα σκάνδαλα που έχουν ξεσπάσει από το 2006 έως σήμερα, είναι λογικό να υποθέσουμε ότι η χώρα μας θα βρίσκεται αρκετές θέσεις χαμηλότερα στην ανάλογη έρευνα του 2008. Η διαφθορά δεν είναι κάτι που δημιουργείται ή καταπολεμάτε με ευκολία σε μικρό χρονικό διάστημα. Αποτελεί μέρος της Ελληνικής πολιτικής κι επιχειρηματικής κουλτούρας από παλιά. Η διαφθορά, προωθεί το χειρότερο είδος ανταγωνισμού. Τις περισσότερες φορές κέρδος έχει ο πιο διεφθαρμένος κι όχι ο καλύτερος με αποτέλεσμα να αυξάνεται σημαντικά το κόστος παροχής υπηρεσιών, αγαθών, φαρμάκων κτλ. Το κακό που προκαλεί η διαφθορά, στην ηθική, κοινωνική και οικονομική υπόσταση της χώρας μας είναι ανυπολόγιστο. Δημιουργεί άσχημα πρότυπα κι επιβραβεύει την δολοπλοκία, την τεμπελιά, υπονομεύοντας την καινοτομία και τον υγιεί ανταγωνισμό που προάγει την πρόοδο και την οικονο μική και κοινωνική ευρωστία. Ένα διεφθαρμένο περιβάλλων απομακρύνει ξένους επενδυτές οι οποίοι δεν θέλουν να μπλέξουν σε ένα δυσμενές περιβάλλων, όπου δεν υπάρχει περίπτωση ανάπτυξης εάν δεν δωροδοκήσουν ή δεν κάνουν προσωπικές γνωριμίες με το περιβάλλον. Αντίθετα ένα θολό περιβάλλων προσελκύει εταιρίες κι επενδυτές με αρνητικές διαθέσεις, οι οποίοι κινούνται συνήθως στα όρια της παρανομίας. Δεν θα αναλώσω στον λόγο σε περαιτέρω ανάλυση των παραπάνω, γνωρίζεται είδη τα άσχημα που επιφέρει η πολιτική και οικονομική διαφθορά. Η Φορολογική πολιτική Η φορολογική πολιτική και το νομικό πλαίσιο της χώρας μας, κάνει σχεδόν αδύνατη την επιβίωση μιας καθόλα νόμιμης μικρομεσαίας επιχείρησης. Το περιθώριο κέρδους που αφήνει η τρέχουσα φορολογική πολιτική είναι πραγματικά μηδαμινό έως ανύπαρκτο για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Δεν αξίζει το ρίσκο για έναν Έλληνα επιχειρηματία, υπό τις υπάρχουσες συνθήκες, να δράσει στον Ελλαδικό χώρο. Αν προσθέσουμε μάλιστα και τις τελευταίες και πιο πρόσφατες τροποποιήσεις του υπουργείου Οικονομικών, τότε πρέπει να δεχτούμε ως δεδομένο, ότι είναι κατά συνθήκην κλέφτες όλοι οι επιχειρηματίες, οι ελεύθεροι επαγγελματίες και οι βιοτέχνες. Δεν θα σταθώ στον τρόπο που διεξάγουν τον έλεγχο οι υπάλληλοι της ΣΔΟΕ στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, γιατί είναι εξωφρενικός και δεν θέλω να εμπλακώ σε τέτοια συζήτηση δημόσια, αν και αντικατοπτρίζει πλήρως το σκεπτικό του κρατικού οργανισμού. Δείχνει ξεκάθαρα το ότι και οι ίδιοι οι έφοροι γνωρίζουν ότι δεν μπορείς να λειτουργήσεις σε οικονομία χωρίς να παρανομήσεις. “Έκτακτοι” φόροι κι αλλαγές φορολογικής πολιτικής κάθε χρόνο, δεν βοηθούν στην δημιουργία σταθερής οικονομίας. Δυσχεραίνουν, δραματικά πολλές φορές, την ανάπτυξη των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, οι οποίες όπως είπα και πριν καταφεύγουν στην παρανομία, όχι για να βγάλουν υπέρογκα κέρδη, αλλά απλά για να επιβιώσουν. Τυχαίνει να ακούσω πολιτικούς λόγους οι οποίοι υπόσχονται συντάξεις, ασφαλίσεις και θέσεις στο δημόσιο, σταθερή εργασία, προκηρύξεις για θέσεις στο δημόσιο κι άλλα παρόμοια. Πραγματικά, αδυνατώ να καταλάβω την λογική των προσλήψεων δημοσίων υπαλλήλων όταν το υπάρχων σύστημα αδυνατεί να συντηρήσει αυτούς που υπάρχουν σήμερα. Η ανελαστικότητα που υπάρχει στον εργασιακό νόμο, κάνει τις επιχειρήσεις δυσκίνητες, παράνομες και σταματάει την ανάπτυξη σε μεγαλύτερο βαθμό από ότι αντιλαμβανόμαστε. Μια μικρομεσαία επιχείρηση δεν μπορεί να αναλάβει μια μεγάλη παραγγελία διότι γνωρίζει ότι μόλις την τελειώσει, δεν θα έχει τρόπο να απασχολήσει το προσωπικό της. Οπότε είτε αναγκάζεται να παρανομήσει, πληρώνοντας υπαλλήλους χωρίς ένσημα ή να απορρίψει την παραγγελία. Το δεύτερο σενάριο, μπορεί να σας φαίνεται απίθανο κι όμως ισχύει για πάρα πολλές μικρομεσαίες επιχειρήσεις! Με αυτόν τον τρόπο, χάνουν όλοι, η επιχείρηση, ο εργαζόμενος και σε τελική ανάλυση η Ελλάδα σαν κράτος. Η ελαστικοποίηση τόσο των ωραρίων εργασίας όσο και των εργασιακών συμβάσεων είναι μονόδρομος για οποιαδήποτε οικονομία θέλει να ανακάμψει. Η φαινομενική “ασφάλεια” των εργαζομένων στερεί από αρκετούς μια έστω περιστασιακή, εργασία κι από τις επιχειρήσεις την δυνατότητα ανάπτυξης. Το Κράτος & Έλλειψη στελεχών Το σοσιαλιστικό σύστημα στην χώρα μας έτσι όπως έχει διαμορφωθεί, στερεί από τις επιχειρήσεις τα δυνητικά στελέχη που θα βοηθήσουν σημαντικά στην και υγιεί ανάπτυξη τους. Ειδικά στις κορεσμένες από ιδέες και πνιγμένες στην μετριότητα μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Ο μέσος Έλληνας έχει σαν στόχο της ζωής του, να μπει στο δημόσιο. Μια καλή θέση, υπευθύνου στο δημόσιο, είναι το ιδανικότερο για μια άνετη ζωή, με ασφάλεια κι ελάχιστη πίεση για αποτέλεσμα. Δεν μπορώ σε καμιά περίπτωση να κατηγορήσω τους Έλληνες φοιτητές, μαθητές και γονείς που επιζητούν μανιωδώς μια θέση στο δημόσιο. Δυστυχώς, στην χώρα μας, η αφρόκρεμα του εργατικού δυναμικού εργάζεται για το δημόσιο, με αποτέλεσμα να “ευνουχίζεται” πρόωρα, τόσο σε δυνατότητες & προοπτική όσο και φιλοδοξίες. Το κακό είναι ότι εάν δεν εργαστούν σκληρά κι αποδοτικά αυτοί, οι “εκλεκτοί”, οι έχοντες γνώση είναι λογικό να παρουσιάζει η οικονομία καμπή. Ένας απόφοιτος του ΠΑ.ΜΑΚ. (Πανεπιστημίου Μακεδονίας) για παράδειγμα, θα πάρει σαν αρχικό μισθό 1.000 € + ένσημα, αν εργαστεί στην τράπεζα του δημοσίου, μέσω ΑΣΕΠ. Σπάνια οι μισθοί για τέτοιες θέσεις στον δημόσιο τομέα πέφτουν κάτω από τα 1.000 €, και του προσφέρεται ένα σταθερό περιβάλλων, με ελάχιστη πίεση και σίγουρο μισθό, πολλές φορές, ανεξαρτήτως της απόδοσης του. Εάν ο ίδιος απόφοιτος εργαστεί στον ιδιωτικό τομέα, είναι απίθανο να έχει αρχικό μισθό πάνω από 750 €, κι ίσως αργήσει πολύ να φτάσει τα 1.000 € εάν δεν αποδείξει πρώτα, ότι τα αξίζει. Κι αυτό απαιτεί σκληρή δουλειά και πολύ χρόνο, σε ένα πιεστικό, ασταθές και πλήρως ανταγωνιστικό περιβάλλων. Όπως καταλαβαίνεται η σύγκριση είναι αστεία: Όλοι θα προτιμούσαν την πρώτη θέση εργασίας τηρουμένων των αναλογιών! Στην Ελλάδα λοιπόν ένας απόφοιτος πανεπιστημίου θα προτιμήσει την σιγουριά του δημοσίου η οποία έρχεται με ένα υπερβολικά υψηλό μισθό για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις για κάποιον ο οποίος δεν έχει εργαστεί ποτέ. Είναι ένα νευραλγικό σημείο της Ελληνικής οικονομίας το οποίο σπανίως αναφέρεται. Οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις έχουν τεράστιο πρόβλημα στην εύρεση ικανών στελεχών, διότι δεν είναι σε θέση να ρισκάρουν υψηλόμισθους μη παραγωγικούς υπαλλήλους. Και είναι απολύτως λογικό να μην μπορούν να προσφέρουν την σιγουριά του δημοσίου, κι έτσι οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις αναγκάζονται να εργαστούν με υπαλλήλους χαμηλότερων προδιαγραφών με αποτέλεσμα να αποκτούν σπανίως στελέχη. Σε μια υγιή οικονομία, η θέση στον ιδιωτικό τομέα θα έπρεπε να αμείβεται ανάλογα. Δυστυχώς όμως, στον ιδιωτικό τομέα την αξία του εργαζόμενου, του στελέχους κτλ. την καθορίζει η αγορά. Η αγορά υπό φυσιολογικές συνθήκες ανταγωνισμού, είναι αμείλικτα δίκαιη. Όταν έρχεται το κράτος να διαταράξει αυτήν την ισορροπία τότε δημιουργείτε η υπάρχουσα κατάσταση και δεν κάνει καλό σε κανέναν. Η “Ελληνική κουλτούρα” Στα λίγα χρόνια συνεύρεσης μου με διάφορους μικρομεσαίους και μεγάλους Έλληνες επιχειρηματίες έχω παρατηρήσει ότι υπάρχει το φαινόμενο του ανθρώπου “ορχήστρα” σε πάρα πολλές μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Ακόμη και σε αυτές που θεωρούμε πετυχημένες, η οργάνωση συνήθως είναι κακή. Αντίστοιχες μικρομεσαίες επιχειρήσεις σε χώρες του εξωτερικού έχουν βελτιστοποιήσει την παραγωγή τους και φτάνουν τετραπλάσιους τζίρους από τις Ελληνικές. Το πρώτο πράγμα που είναι πασιφανές στις περισσότερες μικρομεσαίες επιχειρήσεις είναι η χρήση παλιάς τεχνολογίας. Τα εργαλεία που χρησιμοποιούν πολλοί είναι απαρχαιωμένα, ενώ κάνουν κακή ή ελάχιστη χρήση του διαδικτύου το οποίο, πλέον, είναι σε θέση να λύσει πολλά προβλήματα επικοινωνίας (Skype, emails, κτλ). Η έλλειψη πολιτικής είναι επίσης εμφανής. Η πολιτική της εταιρίας διαμορφώνεται βάση του χαρακτήρα του επιχειρηματία. Συνήθως βασίζεται στις συνήθειες και τις εντυπώσεις που έχει ο ίδιος. Όταν χαράζουμε μια πολιτική χωρίς να έχουμε κάνει την ανάλογη έρευνα είναι λογικό κάποια στιγμή να δημιουργηθεί πρόβλημα. Σπάνια το πρόβλημα γίνεται αντιληπτό σύντομα: π. χ. Ενώ στην αγορά δεν υπάρχει ρευστότητα είναι ελάχιστες οι Ελληνικές μικρομεσαίες επιχειρήσεις που θα αλλάξουν πολιτικές εισπράξεων πριν χάσουν χρήματα. Σπάνια σε μια μικρομεσαία επιχείρηση υπάρχει αντικειμενική αξιολόγηση των εργαζομένων η οποία να οδηγεί σε άμεση λήψη αποφάσεων προς όφελος της εταιρίας. Οι προσωπικές σχέσεις, οι οποίες αναπτύσσονται ανάμεσα στην διοίκηση και το προσωπικό θολώνουν το τοπίο κι ο επιχειρηματίας αρχίζει να σκέφτεται ανθρωποκεντρικά, αγνοώντας το προφανές: Ότι ο υπάλληλος δεν παράγει αρκετά τις ώρες εργασίας ώστε να δικαιολογήσει τον μισθό του, με αποτέλεσμα να δημιουργούνται προβλήματα σε βάθος χρόνου σε ολόκληρο το φάσμα της επιχείρησης. Ένας άλλος τομέας του οποίου γίνεται φτωχή χρήση στις περισσότερες μικρομεσαίες είναι οι σύμβουλοι επιχειρήσεων. Ένας εξωτερικός σύμβουλος ο οποίος πιέζει τον επιχειρηματία για αποτέλεσμα, είναι ζωτικής σημασίας για την υγιεί ανάπτυξη μιας, οποιασδήποτε επιχείρησης. Οι Ελληνικές μικρομεσαίες επιχειρήσεις, με την νοοτροπία του παρελθόντος δεν εμπιστεύονται εξωτερικούς συμβούλους, θεωρώντας ότι “πληρώνουν αέρα”. Ο συγκεκριμένος “αέρας” είναι ζωτικής σημασίας, καθώς είναι ο μόνος έλεγχος που ασκείται στον επιχειρηματία. Οι άνθρωποι που ξεκίνησαν μόνοι τους, την εταιρία, δεν έχουν συνηθίσει στον έλεγχο με αποτέλεσμα να πληγώνεται ο εγωισμός τους, όταν παρουσιάζεται κάποιος που τους πιέζει για οποιοδήποτε αποτέλεσμα. Κι αυτή ακριβώς είναι η δουλειά του συμβούλου: Πρέπει να πείσει τον επιχειρηματία να ασχοληθεί με τα σημαντικά κι όχι με τα επείγοντα. Επίσης, ξαναγυρίζω στην συζήτηση περί στελεχών. Δεν φτάνει μόνον ο μισθός. Ένα ευχάριστο περιβάλλον εργασίας και μια αξιοκρατική βαθμολόγηση κι επιβράβευση των υπαλλήλων είναι σημαντική για την δημιουργία στελεχών, εκ των έσω. Σπάνια γίνεται κάτι τέτοιο, σπάνια υπάρχει βαθμολόγηση απόδοσης, οικονομική και ηθική επιβράβευση του υπαλλήλου έτσι ώστε, φυσιολογικά να προαχθεί σε στέλεχος. Η παρούσα οικονομική και κοινωνική κατάσταση στις Ελληνικές μικρομεσαίες επιχειρήσεις, απαιτεί υπαλλήλους “μπαλαντέρ” που να μπορούν να διεκπεραιώσουν πολλές εργασίες ταυτόχρονα. Οι ικανοί πρέπει να βοηθηθούν και να αξιολογηθούν ανάλογα από την διοίκηση έτσι ώστε να υπάρξει κίνητρο για περαιτέρω ανάπτυξη. Με βάση όλα τα παραπάνω προβλήματα κι άλλα που δεν αναφέρθηκαν, οι Ελληνικές μικρομεσαίες επιχειρήσεις προσπαθούν να επιβιώσουν. Η ελπίδα προέρχεται από την καινούρια γενιά επιχειρηματιών, που ευελπιστούμε ακόμη και σε αυτό το δυσοίωνο περιβάλλων να καταφέρει να δημιουργήσει “οικονομία” και κατ’επέκταση θέσεις εργασίας. Μια φιλελεύθερη πολιτική από μεριάς της κυβέρνησης θα βοηθούσε σημαντικά σε αυτήν την κατεύθυνση. Ο φόβος της μεγάλης εταιρίας είναι λανθασμένος. Μια μεγάλη εταιρία δημιουργεί πολλούς “δορυφόρους”, πολλές μικρότερες επιχειρήσεις οι οποίες θα ζήσουν από τα “ψίχουλα” που θα αφήσει. Οι ιδιωτικοποιήσεις που γίνονται από την κυβέρνηση της ΝΔ είναι θετικές κατά την γνώμη μου, αλλά δεν φτάνουν μόνο αυτές. Χρειάζεται μεγαλύτερη ελαστικότητα, πάταξη της διαφθοράς σε πολιτικό επίπεδο, ορθότερη και μακροχρόνια φορολογική πολιτική, περισσότερα πανεπιστήμια κι άλλες σχολές, ένας τρόπος να ανοίξει περισσότερο η αγορά θα ήταν και η αναγνώριση των ιδιωτικών πανεπιστημίων. Οι Έλληνες, ως λαός είναι από τους πλέον επιρρεπείς στο ρίσκο, στην επιχείρηση. Μπορεί να υστερούμε έναντι των κέντρο-Ευρωπαίων σε τάξη και πειθαρχεία αλλά ως έθνος, τολμούμε πολύ περισσότερο από αυτούς. Εμείς οι νέοι επιχειρηματίες, πρέπει να δημιουργήσουμε τις συνθήκες για να το εκμεταλλευτούμε!
Ανάγνωση σχολίων (0) |
| :: Στείλε την άποψή σου |
|
Ότι σας απασχολεί, σας προκαλεί, σας εξοργίζει, σας κάνει ίσως να χαμογελάτε ... στείλτε το στο opinions@fatsimare.net. Οι ΑΠΟΨΕΙΣ όλων ακούγονται |
|
| :: Σ ο φ ο λ ο γ ί ε ς ... |
H αισιοδοξια κανει τη τσαγερα να σφυριζει χαρουμενα μολονοτι ειναι γεματη με καυτο νερο !! |
| :: Forum Στατιστικά |
Μέλη: 3534 Ενότητες: 3637 Θέματα: 124688 Περισσότερα Θέματα από: JESUS (17331)
Καλωσορίζουμε το νεότερο μέλος μας, nadia |
|
Λυπάμαι, μόνο τα μέλη μας μπορούν να γράψουν ένα σχόλιο!