Είναι αυτός που κουβάλα τα «σημάδια» του και ανάλογα με της περιστάσεις και τα βιώματα άλλοτε τα ξεπερνάς και άλλοτε μαθαίνεις να ζεις με αυτά, κάποια στιγμή τα συνηθίζεις και απλά μαθαίνεις να ζεις μαζί τους, δεν παύεις όμως σαν άνθρωπος να ελπίζεις πως ίσως το αύριο να είναι καλύτερο ... το πρόβλημα όμως είναι όταν επί πολύ καιρό αυτο το «αύριο» αντι για καλύτερο γίνεται όλο και πιο χειρότερο, τότε παθαίνεις ανοσία και σταματάς να σε ενδιαφέρουν ουσιώδες πράγματα, που για άλλους είναι φυσιολογικά, παύεις να ενδιαφέρεσαι ακόμα και για τον ίδιο τον εαυτό σου, γιατί βλέπεις πως για σένα δεν υπάρχει ούτε αύριο αλλά ουτε και σήμερα, ζεις αλλά είσαι νεκρός .