θα προσπαθήσω να με βάλω σε μια σειρά.

μόνον έτσι θα έχω προσφέρει κάτι.

προσπαθω να ξεκινησω την αναδρομη...

δε βρισκω αφετηρια... ολα ειναι δυσκολα...

πρεπει να το παω απο την αρχη. καπου στο νοεμβρη του 67...

πως να γυρισω πισω? αφου το μυαλο μου ειναι στραπατσαρισμενο.

αν ξυπνησουν οι μνημες?

θα ειναι καλο? θα με βοηθησουν?

θα δειξει...

εκεινα τα πρωτα βηματα στα χωματα του once...

η πρωτη μου επαφη με τα ζωντανα της φαρμα....

ναδα.. παλι τα μπερδεψα στη σκεψη μου. τεραστια κενα το μυαλο μου.

δεν μπορω να λειτουργησω....

..................................................................................................

με απασχολει ο χρονος.

πρεπει να τον εκμεταλευτω. να γραψω οσο πιο γρηγορα μπορω, ολα οσα εχω στο μυαλο μου.

πρεπει να φτασω σε σενα.

πρεπει?! αγνωστη λεξη μεχρι πριν λιγο καιρο...

πως θα με τρεξω? θα προλαβω?

την επομενη φορα που θα με βρει δε θα μου χαριστει... το ξερω!

θα γραφω με οποια σειρα θελω. οπως μου ρχεται.

απλα θα πω το σημαντικοτερο πρωτο.

αυτα τα τελευταια 20 λεπτα.... αυτο το φιλι στην καρδια.

ισως το πιο σημαντικο πραγμα που εχω νιωσει στην ελλαδα.

"αγγιγμα ψυχης" κυριολεκτικα!

εχει συννεφιαει εδω. μου συμπαραστεκεται κ ο καιρος.... βλεπει οτι δεν μπορω να με αφησω, κ δακρυζει κ αυτος....

φυση... την αγαπαω κ με αγαπαει.

αψυχη ειναι, αλλα συμπαραστεκεται.

................................................................................................

τωρα αυτος ο θορυβος τι ειναι?

κατι απο το παρελθον? σιι. κατι τετοιο ειναι. σημαδι. καταλαβα..καταλαβα...ξερω τι ονειρο θα δω αποψε!

μεγαλα κενα... αυτες οι ανακατωσουρες στο στομαχι, μου κοβουν τη σκεψη, αναθεμα τες.

ναδα... δεν μπορω να με βαλω σε ταξη...θα ξαναπροσπαθησω!

...........................................................................................

δεν ειναι οι μερες δυσκολες, ουτε καν οι νυχτες.

ο καιρος, που μου πηγαινει κοντρα, αυτος φταιει.

αν φυσαγε λιγο, θα εβαζε αερα στο πανι μου,κ θα με ταξιδευα.

διαβαζα για τον Αιολο... πως να τον φωναξω? να του πω να κανει κατι...

στην καλυτερη των περιπτωσεων θα μεινω εδω.... στη χειροτερη θα με διωξω.

εχω λιγο χρονο ακομα.. θα την παλεψω.

...........................................................................................

τους εχω τους στιχους, απλα δεν μπορω να τους γραψω.

καινε τα πληκτρα, ζεματανε, οπως τοτε.

πορκε ζω παλι την ιδια φρικη, με διαφορετικα γεγονοτα?

στοιχημα ειναι!

στοιχημα αν θα αντεξω τον πονο.

το ξερω πως πλεον δεν μπορω....

αδυναμια ειναι αυτο?

αν παω στη γωνια μου να κατσω θα παρω ανασες?

νοο... ανασες παιρνω μονο απο ....α!

............................................................................................

θα συνεχισω...

με ανακατη σερα, μα θα συνεχισω.

πολυ πολυ να μεινουν μονο τα γραπτα... τι μαλακιες λεω?

αφου...

κ τι να κανω? μπορω να κανω κατι? μονο να προσπαθησω μπορω.

να κρατησω τις υποσχεσεις μου.

πρεπει να τις κρατησω... αν κατι στραβωσει θα .....

Νοο... πρεπει να σκεφτομαι θετικα.

................................................................................................