..εικονες, στιγμες, γελια, ταξιδια, φωνες...

ολα ερχονται ανακατεμενα στο νου... ολα!

οπως μου το ελεγες... "βρε παπα? θα βαλεις τη σκεψη σου σε μια σειρα"? κ εσκαγες στα γελια... 

θυμαμαι το πρωτο σου κλαμα... το πρωτο σου χαμογελο, τα παιδικα σου χρονια, εκει στη μακρινη μας μεντοζα...

σε κοιταγα περιεργα, ημουν παιδι κ εγω... ενα παιδι, με παιδι.

μεγαλωσες μαζι μου... ειμασταν παντα φιλοι... αληθινοι φιλοι.. 

σου αρεσε οτι μου αρεσε, αγαπουσες τα ζωα, τη ριβερ μας, τη θαλασσα...

αγαπουσες κ τα πουλια... ζηλευες που πετουσαν, που μας εβλεπαν απο ψηλα, κ το ελεγες απο τοτε... "εγω θελω να πεταξω, κ θα πεταξω"....

μου αρεσε η ανεξαρτησια σου, ο τσαμπουκας σου, το πεισμα σου κ η σκληραδα σου...

μου θυμιζες εμενα, κ γελουσα κρυφα που ειχες παρει ολες τις αναποδιες μας.

με φοβιζε ομως που μεγαλωσες αποτομα, που δεν καθησες λιγο στην ανεμελια της εφηβειας...

μεσα σε ενα καλοκαιρι, το φετινο καλοκαιρι εγινες αντρας.. απο παιδι αντρας..

σε χαζευα... σε κοιταγα κ χαμογελουσα.... σε θαυμαζα.

χωρις να σου μιλησω, καταλαβαινες τι εχω, τι με βασανιζει, τι με κανει να γελαω...

κ με πειραζες... παντα με πειραζες οτν με εβλεπες να ειμαι οκ...

χωρις να σου εχω πει πολλα, χωρις να εχουμε συζητησει τα "δικα μου" ησουν υποστηρικτης για τις επιλογες μου...

"ελεγες". ειμαι μαζι σου, κ το πιστευες...

κ εγω σε πιστευα, κ εγω χειροκροτουσα τις επιλογες σου...

βλεπεις αραγε? βλεπεις τι γινεται εδω? βλεπεις ποσο σπαραζουν τα μεσα μου για σενα?

διαβασες οσα σου εγραψε? ειδες? ειδες οτι σε αγαπαει?

το ηξερες οτι σε αγαπαει...μου το ειχες πει, κ την αγαπουσες κ εσυ....