Πριν αρχισετε τα βρισίδια για τα ...ΠΟΛΛΑ ΛΟΓΙΑ,το κειμενο τουτο δεν εχει σχεση με τις γνωστες φλυαρίες που όλοι τις βαρυέμαστε...

Δημοσιευεται σε εφημερίδα της Μελβούρνης και στην τακτική στήλη του Μπάμπη Σταυρόπουλου με τίτλο
"Στου Ξυραφιού την Κόψη "

ΑΝ και σήμερα θα μπορούσα να ασχοληθώ με πολλά θέματα της περιρρέουσας επικαιρότητας, προτίμησα να αναδημοσιεύσω μια επιστολή που έλαβα από ένα Καγκουρό της Βόρειας Αυστραλίας.

ΘΑ αναδημοσιεύσω την επιστολή χωρίς να προσθέσω (ή αφαιρέσω) ούτε ένα "γιώτα" και, αν μας περισσέψει χώρος, λέμε και καμιά άλλη κουβέντα. Η επιστολή:

ΣΥΝΟΔΟΙΠΟΡΕ των αυστραλιανών ερήμων (εκ μακρόθεν) σε χαιρετώ, εκ μέρους όλων των άκακων (και ανέμελων) ομογενών μου.

ΕΠΕΙΔΗ δεν μου αρέσουν οι φραμπαλάδες και οι μεγαλοστομίες και, επειδή δεν τα πάω καλά με τον fucking καθωσπρεπισμό (όπως θα 'γραφες και εσύ), θα προσπαθήσω να είμαι σύντομος, ακριβής και απλός, προκειμένου να είμαι (από τον πάσα ένα) κατανοητός.

ΓΙΑ τους αναγνώστες σου, που ενδεχομένως αναρωτηθούν γιατί επέλεξα την στήλη σου να απευθύνω την επιστολή μου, την στιγμή που θα μπορούσα να την στείλω στο "Herald Sun" για παράδειγμα και να την διαβάσουν εκατοντάδες χιλιάδες περισσότεροι άνθρωποι, έχω να πω τούτο:

ΚΑΜΙΑ εφημερίδα και κανένας αρθρογράφος, σε αυτή τη χώρα (με πρόσχημα ότι δεν... καταλαβαίνουν τη γλώσσα μας) δεν δημοσιεύει επιστολές... ζώων.

ΑΥΤΗ την κοινή πεποίθηση, μεταξύ των ζώων, ασπαζόμουν και εγώ, μέχρι που πριν λίγες μέρες, ένας πολύ μακρινός μας συγγενής και, για χιλιάδες χρόνια γείτονάς μας, μου μίλησε για σένα.

ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ για ένα "γνωστό" σου Ντίγκο από το Alice Springs, του οποίου επιστολή (διαμαρτυρίας) είχες αναδημοσιεύσει, πριν πέντε έξι χρόνια, μετά την μαζική δολοφονία 200 και πλέον Ντίγκο σε ένα τουριστικό νησί των ανατολικών ακτών.

ΑΙΤΙΑ της συμφοράς εκείνης, όπως μου εξήγησε το Ντίγκο, ήταν ένας καυγάς ενός πεινασμένου Ντίγκο με ένα 7χρονο παιδάκι.

Ο ΘΑΝΑΤΟΣ του παιδιού, που κατά την δική μας εκδοχή ήταν ατύχημα, είχε ως αποτέλεσμα την συλλογική τιμωρία (με την εσχάτη των ποινών) 199 εντελώς αθώων και παντελώς αμέτοχων, με το ατύχημα, Ντίγκο.

Ο ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΣ φασισμός σε όλη του την θηριωδία! Και λέω φασισμός, γιατί στην πολύ πρόσφατη ανθρώπινη ιστορία, οι φασίστες του τρίτου Ράιχ εκτελούσαν, για κάθε νεκρό στρατιώτη τους, 100 αθώους και αμέτοχους άμαχους.

ΟΣΟ παράδοξο και αν φαίνεται, ο πνευματικός φασισμός, πυρήνας του οποίου είναι η ρατσιστική αντίληψη της ανωτερότητας μιας φυλής έναντι των άλλων, ζει και βασιλεύει και σε αυτή τη χώρα που περηφανεύεται για την δημοκρατία της και... ζωοφιλία της.

ΠΡΟΚΕΙΜΕΝΟΥ να μην μπερδέψω τους αναγνώστες σου, οφείλω να διευκρινίσω, ότι εμείς τα ζώα, περισσότερο από οτιδήποτε άλλο, μισούμε την αρρωστημένη μικροαστική ζωοφιλία σας, που πηγάζει από την πρόθεσή σας να μας ευνουχίσετε και να μας κάνετε σαν τα μούτρα σας.

ΜΕ λίγες κουβέντες, οποιοδήποτε ζώο μπορεί να μιμηθεί τις μαλακίες σας, είσαστε ικανοί να το φιλοξενήσετε σπίτι σας και να μοιραστείτε μαζί του, όχι μόνο το σαλόνι σας, αλλά και το... Four Wheel Drive σας, τοποθετώντας του μάλιστα και κάθισμα ασφαλείας με... ζώνη!

ΕΙΣΑΣΤΕ ξεφτίλες ρε! Μέχρι και τις κοπριές τους μαζεύετε (σε πλαστικές σακούλες!), αν ανεχθούν αδιαμαρτύρητα (κουνώντας την ουρίτσα τους) να φορτωθούν τα καπρίτσια σας και τις ψυχολογικές σας ενοχές.

ΝΑ γιατί εμείς τα ζώα της... ελεύθερης βοσκής, έχουμε αποκηρύξει (ως προδότες) όλα τα κατοικίδια και προπαντός τα σκυλιά: τους πιο πιστούς σας φίλους!

ΓΙΑ όλα τα ζώα, που σέβονται στοιχειωδώς τον εαυτό τους και τη φύση τους, τα σκυλιά αποτελούν ό,τι το χειρότερο: τους πουλημένους μισθοφόρους του ανθρώπου, εναντίον των υπολοίπων ζώων.

ΟΤΑΝ για παράδειγμα εμείς τα Καγκουρό μεγαλώνουμε και αφήνουμε τις οικογένειές μας να ζήσουμε ελεύθερα και ανεπηρέαστα, ακόμα και από την (καταπιεστική) μητρική αγάπη, η τελευταία ευχή των γονιών και συγγενών μας είναι: "καλύτερα μιας ώρας ελεύθερη βοσκή, παρά 40 χρόνια σκυλίσια υπομονή".

ΚΑΙ καλά τα σκυλιά, καταλαβαίνουμε πως ό,τι κάνουν, το κάνουν για εξασφάλιση στέγης και τροφής. Και γι' αυτό, αναγκάζονται να φοράνε φιόγκους και να κάνουν τούμπες. Συνεπώς "με γεια τους, με χαρά τους". Όλοι έχουμε αδυναμίες.

ΤΟ πρόβλημα είναι, γιατί εσείς (οι άνθρωποι) συμπεριφερόσαστε έτσι στα σκυλιά, τη στιγμή που μεταξύ σας τρωγόσαστε... χειρότερα από τα σκυλιά;

ΑΠΟ τι είδους σύνδρομο κυριαρχίας και ανασφαλειών διακατέχεστε που σας σπρώχνει μέχρι και σκυλο-κοπρολάγνοι να γίνετε προκειμένου να εξασφαλίσετε (έναντι ανταλλαγμάτων) έστω μια σκυλίσια υπακοή, "αγάπη" και αφοσίωση;

ΔΕΝ ξέρω τι λένε οι κορυφαίοι δικοί σας ψυχίατροι, αλλά οι δικοί μας ισχυρίζονται, ότι δεν είσαστε καλά.

ΛΕΝΕ μάλιστα ότι όσοι θέλουν (όπως εσείς) να έχουν δικαιώματα ζωής και θανάτου, πάνω σε μια άλλη ύπαρξη, είναι σχιζοφρενείς και αγιάτρευτα κομπλεξικοί.

Η συμπεριφορά σας (και όχι μόνο απέναντι στα ζώα) δείχνει ότι η ανθρώπινη φύση έχει υποστεί ολική μετάλλαξη και έχει προ πολλού περάσει το όριο της μη επιστροφής.

ΘΕΩΡΗΣΑ αναγκαίες τις πιο πάνω διευκρινήσεις, επειδή εκτιμώ ότι οι αναγνώστες σου θα ήθελαν να γνωρίζουν τι σκεφτόμαστε εμείς τα Καγκουρό για εσάς τους ανθρώπους.

ΕΛΠΙΖΟΝΤΑΣ ότι έγινε κατανοητό πως ελάχιστα εκτιμούμε την νοημοσύνη σας και τις προθέσεις σας, μπαίνω στην ουσία της επιστολής μου, που δεν είναι άλλη, από το να διαμαρτυρηθώ έντονα, για μια ακόμα βάρβαρη και αναίτια μαζική δολοφονία εις βάρος μας.

ΑΝ αυτό που συνέβη σε χιλιάδες αδέλφια μας στην περιοχή της πρωτεύουσας, συνέβαινε εναντίον μιας ομάδας ανθρώπων θα μιλούσαμε για γενοκτονία.

ΚΑΙ λέω γενοκτονία, γιατί και εμείς τα Καγκουρό, όπως και εσείς οι άνθρωποι, όσο ίδια και αν μοιάζουμε, άλλο τόσο διαφέρουμε μεταξύ μας.

ΑΛΛΑ τα Καγκουρό της Βικτώριας, άλλα της Κεντρικής Αυστραλίας, άλλα της Βόρειας και άλλα της Καμπέρας. Η κάθε φυλή έχει διαφορετικά χαρακτηριστικά, άλλα ήθη και έθιμα και άλλη γλώσσα, όπως και εσείς οι άνθρωποι.

ΚΑΘΕ είδος ή φυλή που αφανίζεται φτωχαίνει ο κόσμος όλος. Που να καταλάβετε όμως εσείς οι άνθρωποι όλα αυτά, τη στιγμή που πιστεύετε ότι όλα δημιουργήθηκαν για πάρτη σας και για την καλοπέραση σας.

ΤΗΝ εν ψυχρώ δολοφονία των αδελφών μας, στην περιοχή της πρωτεύουσας, ανέλαβε μάλιστα ο στρατός που έχει αναπτυγμένο το δολοφονικό ένστικτο και παράδοση σε εκκαθαριστικές επιχειρήσεις κάθε είδους.

ΚΑΙ αν συμπεριφέρονται απέναντι σε εμάς, που βάλαμε την Αυστραλία στον παγκόσμιο χάρτη, κατ' αυτόν τον απαράδεκτο δολοφονικό τρόπο, σκεφτείτε τι τραβούν τα άλλα ζώα, που ακόμα δεν έχουν μπει στη μακάβρια λίστα των "αξιοθέατων" και ζουν μακριά από την... τουριστική επικαιρότητα.

ΣΚΕΦΤΕΙΤΕ για μια στιγμή τι θα τραβούσαμε, έτσι και δεν είμαστε το εθνικό σύμβολο της χώρας και δεν μας έκανε η Qantas λογότυπο για καθαρά διαφημιστικούς λόγους, μήπως και έλθει κανένας τουρίστας πάρα πάνω.

ΚΑΙ ενώ ολόκληρος ο κόσμος γνωρίζει την ύπαρξη της Αυστραλίας χάρη σε εμάς, εμείς έχουμε αρχίσει και αισθανόμαστε ξένοι στον ίδιο μας τον τόπο.

ΕΝΑΝ τόπο που μοιραζόμαστε ειρηνικά με άλλα είδη ζώων για εκατοντάδες εκατομμύρια χρόνια πριν εμφανιστείτε εσείς.

ΔΕΝ προβάλαμε μάλιστα καμιά αντίσταση όταν πρωτοεμφανιστήκατε, γιατί πιστεύουμε ότι για άλλους υπάρχει χώρος και πως όλα τα είδη του ζωικού και του φυτικού βασιλείου πρέπει να έχουν το δικαίωμα να κάνουν τον φυσικό τους κύκλο σε τούτο τον πλανήτη που μοιραζόμαστε.

ΕΣΕΙΣ, παραβιάζοντας κάθε φυσικό και συμπαντικό (άγραφο) νόμο για το προνόμιο (και την ιερότητα) της ζωής, αποκλειστικά για δικό σας εγωιστικό όφελος, θέλετε να αποφασίζετε όχι μόνο για τον κύκλο ζωής των υπολοίπων ειδών, αλλά για το "πόσα" πρέπει να ζουν, "που" πρέπει να ζουν και "πώς" να ζουν.

ΕΜΕΙΣ τα Καγκουρό, με την αυθαίρετη κατηγορία εις βάρος μας, ότι έχουμε γίνει "πολλά" και καταστρέφουμε το χορτάρι των (παρείσακτων) αγελάδων, μπήκαμε στο βάρβαρο ανθρώπινο στόχαστρο.

ΚΑΙ αν τους ανθρώπους τους ενοχλεί ο... υπερπληθυσμός μας, τι να πούμε και εμείς για τον δικό σας. Παρ' όλο ότι ο δικός μας πληθυσμός παραμένει (χοντρικά) στα ίδια επίπεδα που ήταν πριν καμιά 15αριά χιλιάδες χρόνια, ο δικός σας μέσα σε 200 μόνο χρόνια έφτασε από μερικές δεκάδες χιλιάδες τα 21 εκατομμύρια!

ΚΑΙ αυτό δεν συμβαίνει μόνο στην Αυστραλία, αλλά και στον υπόλοιπο πλανήτη. Την στιγμή που ο αριθμός των ζώων και των δέντρων (για παράδειγμα) μειώνεται δραματικά, ο δικός σας πληθυσμός αυξάνεται με καταστροφικούς ρυθμούς.

ΚΑΙ πιο απλά ακόμα: αν κινδυνεύει από κάποιον υπερπληθυσμό ο πλανήτης και το περιβάλλον, αυτός είναι (αποκλειστικά) ο δικός σας και όχι ο δικός μας.

ΕΚΕΙΝΟ όμως που πραγματικά "μας έχει βγάλει από το... τομάρι μας", είναι η υποχθόνια υποκρισία των ζωόφιλων, οι οποίοι για όλα τα ζώα (και κυρίως γι' αυτά που... τρώγονται) ζητούν να τα δολοφονούν πιο... ανθρώπινα!

ΕΞΟΡΓΙΖΟΜΑΣΤΕ όταν κάνουν πως δεν καταλαβαίνουν ότι σημασία δεν έχει πως παίρνεις μια ζωή και, αν το θύμα πονά και υποφέρει όταν το σφάζεις, αλλά ότι την παίρνεις έτσι και αλλιώς βίαια, χωρίς να έχεις δικαίωμα από τη φύση να κάνεις κάτι τέτοιο.

ΑΝ οι ζωόφιλοι σέβονταν πραγματικά τα δικαιώματα των ζώων και πίστευαν αυτά που διακηρύττουν, θα αγωνίζονταν να αλλάξει η (πολιτισμένη) ανθρωπότητα τρόπο ζωής.

ΓΙΑΤΙ ο (αφύσικος) τρόπος ζωής σας είναι αυτός που δημιουργεί όλο και πιο αυξημένες ανάγκες οι οποίες με τη σειρά τους, για να πραγματωθούν, ξεγυμνώνουν και εξαντλούν τον πλανήτη, περιορίζοντας έτσι τον ζωτικό χώρο των υπολοίπων ζώων.

ΕΣΕΙΣ όμως, όχι μόνο δεν προτίθεσθε να αλλάξετε το (καταστροφικό) τρόπο ζωής σας, αλλά ξοδεύετε από πάνω και πολλά δισεκατομμύρια δολάρια για να τον προστατέψετε από τους... τρομοκράτες που υποτίθεται ότι τον απειλούν.

ΑΛΛΑ από σχιζοφρενείς ανθρώπους που δεν γνωρίζουν, τι ακριβώς θέλουν και γιατί βρέθηκαν εδώ, τι να περιμένει κανείς;

ΓΙΑΤΙ τι άλλο από σχιζοφρένεια είναι από την μια να ταΐζετε και να παχαίνετε (εις βάρος μας) τις αγελάδες για να τις κάνετε μπριτζόλες και από την άλλη, να τρέχετε στα γυμναστήρια για να χάσετε το βάρος που βάλατε τρώγοντάς τες.

ΝΑ γιατί τρελάθηκαν προ ετών και οι αγελάδες: γιατί έχουν περισσότερο μυαλό και αξιοπρέπεια από εσάς.

ΕΠΕΙΔΗ αυτά που έγραψα ενδεχομένως να σας ενόχλησαν, θα πρέπει να ομολογήσω ότι ποσώς με ενδιαφέρει.

Ευχαριστώ, ένα Καγκουρό από την Βόρεια Αυστραλία

Μπ. Στ.

Αν φτασατε στο τέλος η γνώμη σας έχει μεγαλη αξία !!!

Να γίνουν τουαλέττες στην Εθνική Οδό...
Στη χώρα του ξένιου Διός η έλλειψη τουαλέττας είναι τρομακτική..Σε ολόκληρη την Εθνική Οδό δεν υπάρχει ούτε μια δημόσια τουαλέττα με αποτελεσμα άνδρες και γυναικες να τρεχουν σαν ζώα να βρουν καπου να κρυφτούν για την πιο φυσική τους ανάγκη...Αποτέλεσμα:Απο Αλεξανδρούπολη μέχρι Σπάρτη τα ούρα και τα κόπρανα "ευωδιάζουν"και ειναι έτοιμα να  μεταφερθουν μεσα στα αυτοκίνητα απ αυτους που τρεχουν να εκτονωθουν...
Επειδή οι.. τσοπανίζοντες βολευτες μας,μπορει να αντιδρασουν ότι δεν είναι δυνατόν να φτεια ξουμε τουαλέττα σε κάθε πάρκινγκ "Ρ" της Ε.Οδού,τους πληροφορω ότι στην Αυστραλία,και μεσα στην άγρια ζούγκλα βρίσκεις πεντακάθαρες τουαλέττες με χαρτι υγειας και γαργαρο νερό,ενω σε πολλα πάρκινγκ διαθετουν ψησταριες και τραπεζαρίες για να καθήσουν οι ταξιδιωτες να ψήσουν και να φάνε...και προφανως και κάδους αποριμματων για τα σκουπίδια...Αρκετά δίς δίνουμε στους εργολάβους ας υποχρεωθούν κι αυτοι να προσφερουν κάτι στο κοινωνικο σύνολο και τον...πολιτισμό..
Καιρός στη χωρα του Απόλλωνα να λάμψει το Ελληνικό φως...

 http://www.politikokafeneio.com/neo/modules.php?name=News&file=article&sid=4354

Λύσσαξαν να τα ξεπουλήσουν όλα!

http://selasforos.blogspot.com/2007_01_01_archive.html

Πατηστε εδω για να δειτε τι "λαυράκι"..ψαρεψε ο selasforos

Στου Ξυραφιού την Κόψη

ΤΗΝ περασμένη Δευτέρα συμπληρώθηκαν 40 χρόνια από την μέρα που επίλεκτες δυνάμεις του βολιβιανού στρατού, καθοδηγούμενες από αξιωματούχους της CIA, συνέλαβαν και εκτέλεσαν τον Τσε Γκεβάρα.

ΑΠΟΚΑΜΩΜΕΝΟΣ από το ανελέητο κυνηγητό, τις κακουχίες της νοτιοαμερικάνικης ζούγκλας και προδομένος από τους ανθρώπους που πήγε να βοηθήσει, ο Τσε είχε πέσει στα χέρια των εχθρών του την προηγούμενη μέρα, μετά από μια σύντομη μάχη στο φαράγγι Γιούρο στην επαρχία του Βαγεγκράντε της Βολιβίας.

ΤΗΝ επόμενη μέρα και αφού βεβαιώθηκαν ότι έχουν στα χέρια τους τον άνθρωπο, που καταδίωκαν για ένα οκτάμηνο, τον εκτέλεσαν (αν και ήταν τραυματισμένος) και τον έθαψαν σε ένα ανώνυμο τάφο μαζί με δύο άλλος συντρόφους του, αφού πρώτα του έκοψαν τα χέρια από τους καρπούς. Ήταν 39 ετών.

ΑΥΤΗ δεν είναι η πρώτη φορά που γράφω για τον Ερνέστο Γκεβάρα ντε λα Σέρνα, (όπως είναι ολόκληρο το όνομά του) που γεννήθηκε στην Αργεντινή στις 14 Ιουνίου του 1928.

ΕΙΧΑ γράψει και όταν συμπληρώθηκαν 30 χρόνια από το θάνατό του, από την Αθήνα όπου βρισκόμουν το 1997, ενώ εκτεταμένα είχα αναφερθεί και πάλι στον αξέχαστο κομαντάτε, από την Σάντα Κλάρα της Κούβας (την πόλη που κατέλαβε το 1959 επικεφαλής 100 κουβανών ανταρτών), όπου βρισκόμουν τον Μάιο και Ιούνιο του 2004.

ΒΛΕΠΟΝΤΑΣ προχθές το βράδυ στις ειδήσεις την εκδήλωση προς τιμή του, στην Πλατεία της Επανάστασης στην Αβάνα, θυμήθηκα την ανατριχίλα και συγκίνηση που αισθάνθηκα ακούγοντας την Πρωτομαγιά (στην ίδια πλατεία που φιγουράρει μια τεράστια φωτογραφία του) τον Φιντέλ Κάστρο να αναφέρεται στον Τσε και να τελειώνει την ομιλία του λέγοντας: "Βίβα σοσιαλίσμο. Ρεβελουσιόν νούνκα μουέρτε" δηλαδή: Ζήτω ο σοσιαλισμός. Η επανάσταση ποτέ δεν πεθαίνει".

ΑΠΟ την προχθεσινή γιορτή απουσίαζε ο Φιντέλ και η επανάσταση, ακολουθώντας την μοίρα όλων των επαναστάσεων, έχει χάσει εδώ και πολλά χρόνια την λάμψη της. Ανήμπορος γερασμένος και συρρικνωμένος είναι και ο κουβανικός σοσιαλισμός που βαδίζει χέρι - χέρι με τον Φιντέλ προς το τέλος του.

Ο ΜΟΝΟΣ που "παραμένει" νέος, ακμαίος και ωραίος, χωρίς να έχει χάσει τίποτα από την γοητεία του και την επαναστατική του λάμψη είναι ο Τσε, που ακόμα λατρεύουν οι κουβανοί και οι απανταχού ρομαντικοί ουτοπιστές.

Ο ΚΟΜΑΝΤΑΤΕ της επανάστασης έγινε παγκόσμιος θρύλος για μια σειρά από λόγους αλλά κυρίως: γιατί έφυγε νωρίς και δεν έδωσε την ευκαιρία στο αδυσώπητο (και ισοπεδωτικό) χρόνο να τον φθείρει, γιατί έκανε πράξη αυτά που ευαγγελίζονταν και, προπαντός, γιατί ήταν αγνός, αυθεντικός, πολύ γοητευτικός και προικισμένος με την σπάνια αύρα, που τόσο φειδωλά η φύση προικίζει ορισμένους ανθρώπους.

ΓΙΑ μένα η ιστορία του Τσε, έχει ιδιαίτερη σημασία γιατί μου θυμίζει την τύχη του Άρη Βελουχιώτη και αυτή του πατέρα μου, που συνελήφθη τραυματίας τον χειμώνα του 1948 στον Πάρνωνα, μετά από μια μάχη με τον "εθνικό" στρατό και τον εκτέλεσαν εν ψυχρώ (με πέντε σφαίρες στο κεφάλι!) την επόμενη μέρα.

Ο ΤΣΕ επίσης, όπως και ο Άρης, (τον οποίο είχε αποκηρύξει ως "προδότη"! το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας) είχε αποκηρυχτεί από το Κομμουνιστικό Κόμμα της Βολιβίας. Του Άρη του έκοψαν το κεφάλι για να δείξουν σε όλο τον κόσμο ότι "δεν υπάρχει πια", ενώ του Τσε για τον ίδιο λόγο τον ακρωτηρίασαν, όταν η CIA για λόγους δημοσίων σχέσεων έδωσε εντολή να μην τον αποκεφαλίσουν.

ΝΑ σημειώσω, επ' ευκαιρία, ότι η CIA είχε ανοίξει φάκελο στον Τσε από το 1954 όταν ο τελευταίος έλαβε μέρος στην ένοπλη πολιτοφυλακή της Γουατεμάλα, πριν οι μισθοφόροι της CIA ανατρέψουν την προοδευτική κυβέρνηση του Χάκομπο Άρμπενς τον Ιούνιο του 1954.

ΜΕ τον Τσε επίσης μοιράζομαι τον έρωτά του για τις μοτοσικλέτες και τα ταξίδια. Είχε και αυτός ταξιδέψει στις αρχές της δεκαετίας του 1950 (από το 1952-1955) σε διάφορες χώρες της Λατινικής και Κεντρικής Αμερικής, τις οποίες ταξίδεψα και εγώ το 2004. (Νικαράγουα, Ελ Σαλβαντόρ, Γουατεμάλα, Ονδούρα, Μεξικό και λοιπά).

(ΣΗΜΕΙΩΣΗ: αύριο το βράδυ στις 8.30 η τηλεόραση της SBS θα προβάλει ένα ενδιαφέρον ντοκιμαντέρ για τη ζωή του Τσε, ενώ την Κυριακή το βράδυ στις 10.15 θα προβάλει την ταινία "Ημερολόγιο Μοτοσικλέτας" που είναι βασισμένη στο ημερολόγιο που κράτησε ο Τσε από τα ταξίδια αυτά).

ΤΟ "Ημερολόγιο Μοτοσικλέτας" είναι από τα ελάχιστα γραπτά του Τσε που έχουν δημοσιευτεί, αφού τα όσα έγραψα για τη επαναστατική πρακτική και την κριτική που άσκησε στις τότε "σοσιαλιστικές" χώρες της Ανατολικής Ευρώπης θεωρούνται από πολλούς ως αφελή κείμενα.

ΝΑ προσθέσουμε εδώ ότι οι απόψεις του Τσε για τον σοσιαλισμό και την επανάσταση είναι αμφιλεγόμενες και οι μαρξιστικές του γνώσεις περιορισμένες, αν κρίνουμε από τα γραπτά του. Ο κομαντάτε ήταν ένας επαναστάτης που λειτουργούσε με την καρδιά του και όχι με το μυαλό του.

ΤΟ πιο πάνω αποδεικνύεται και τις αποτυχημένες του προσπάθειες να ξεκινήσει αντάρτικο στην Αφρική όπου το 1965 είχε πάει, (έχοντας αυτό κατά νου), με 150 κουβανούς στο Κονγκό και δύο χρόνια αργότερα στην Βολιβία διακηρύττοντας "να ξεκινήσουμε ένα, δύο τρία πολλά Βιετνάμ".

ΠΑΡ' ΟΛΗ όμως την έλλειψη θεωρητικής κατάρτισης, (είχε φοιτήσει στην ιατρική) πέρασε στην ιστορία σαν ο επαναστάτης με την μεγαλύτερη ακτινοβολία, χάρη στην αγνότητά του, στη προσωπική γοητεία του και την αύρα του, όπως γράψαμε και πιο πάνω.

ΠΟΙΟ δρόμο θα είχε πάρει αν ζούσε, κανείς δεν γνωρίζει και κανείς δεν μπορεί να αποφανθεί με σιγουριά. Το αιώνιο πρόβλημα των επαναστάσεων όπως έχουμε ξαναπεί συνίσταται "στο τι κάνουμε την επόμενη μέρα".

ΠΟΛΛΑ έχουν γραφεί για την "αποτυχία" των επαναστάσεων και πολλά θα γραφούν ακόμα, παρά το αναμφισβήτητο γεγονός ότι έχουν συμβάλει τα μέγιστα στην ανθρώπινη πορεία για έναν καλύτερο κόσμο.

ΚΑΘΕ επανάσταση, από αυτή του Σπάρτακου εναντίον της Ρώμης, μέχρι και την Οκτωβριανή του 1917, που πίστεψε ο Τσε και πολλοί από εμάς, έχει τα δικά της προβλήματα και τις δικές της ιδιαιτερότητες.

ΑΝΑΦΕΡΟΜΕΝΟΣ στην Οκτωβριανή επανάσταση και στα όσα ακολούθησαν ο πρώην διευθυντής της εφημερίδας "Ουνιτά", (όργανο του Ιταλικού Κομμουνιστικού Κόμματος), Πιέτρο Ινκράο είχε πει μεταξύ άλλων σε μια συνέντευξη που είχε δώσει πριν λίγα χρόνια:

"ΠΙΣΤΕΥΩ ότι η μεγάλη τραγωδία του κομμουνισμού και ο λόγος για τον οποίο ηττήθηκε βρίσκεται ακριβώς σε αυτό: στην μονολιθικότητα, στην υποχρεωτική ομοφωνία, σε μια αρτηριοσκληρωτική ιδέα για τις τάξεις και, στην άκριτη προσκόλληση στην κατήχηση του Λένιν και του Στάλιν"

ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΑ, και τοποθετώντας ως πρώτο παράγοντα της αποτυχίας τον ίδιο τον άνθρωπο, είχε πει τα εξής, λίγα χρόνια μετά την Οκτώβρη του 1917, ο "πατέρας" της ψυχολογίας Σίγκμουντ Φρόιντ:

"ΕΙΝΑΙ ανώφελο να αποβλέπουμε στην εξάλειψη των επιθετικών (και ανταγωνιστικών) τάσεων των ανθρώπων. Λέγεται ότι σε τυχερές περιοχές της γης, όπου η φύση προσφέρει στους ανθρώπους, σε υπεράφθονες ποσότητες ό,τι χρειάζονται, υπάρχουν λαοί και φυλές όπου η ζωή τους κυλάει μέσα σε ένα κλίμα πραότητας και που δεν γνωρίζουν τα φαινόμενα του καταναγκασμού και της επιθετικότητας. Δύσκολα μπορώ να το πιστέψω και θα ήθελα να μάθω περισσότερα γι' αυτούς τους ευτυχείς". Και συνεχίζει μπαίνοντας στο ζουμί:

"ΚΑΙ οι μπολσεβίκοι ελπίζουν ότι θα εξαλείψουν την ανθρώπινη επιθετικότητα, όταν θα μπορούν να εγγυηθούν την ικανοποίηση των υλικών αγαθών και θα έχουν αποκαταστήσει και κατά τα άλλα την ισότητα μεταξύ των μελών της κοινότητας. Νομίζω ότι αυτό είναι αυταπάτη". Και τελειώνει ως εξής:

"ΤΟ ζητούμενο εξάλλου δεν είναι η πλήρης εξάλειψη της ανθρώπινης κλήσης προς την επιθετικότητα. Είναι η προσπάθεια να την εκτρέψουμε (την επιθετικότητα και τον ανταγωνισμό) σε τέτοιο βαθμό, ώστε να μην χρειάζεται να βρίσκει την έκφρασή της στον πόλεμο".

Μπ. Στ.*

*ΣΗΜΕΙΩΣΗ Ο Μπάμπης Σταυρόπουλος γράφει για το "Νεο Κόσμο" Μελβούρνης και το παρον σχόλιο δημοσευθηκε την Πέμπτη 11-10-2007,στη στήλη του που φερνει πάντα τον τίτλο "Στην κόψη του ξυραφιού"

Για μήνες ολόκληρους ακούγαμε στα κανάλια "τί γίνεται με τα ομόλογα" και όλοι οι Ν.Δημοκράτες απαντούσαν "κάνετε λίγη υπομονή,Μάιο με Ιούνιο θα βγει το πόρισμα ...Ζορμπά και θα τα μάθουμε  όλα..

Και μόλις ο κ.Ζορμπάς παρέδωσε το ΠΟΡΙΣΜΑ,Αυγουστο παρακαλω... ο...γλυκούλης πρωθυπουργός που αρέσκεται να κάνει και πλακίτσες.. έτρεξε να διαλύσει τη Βουλη και να προκηρύξει εκλογες,χωρίς να μας πει τι λέει το πόρισμα. 

Αν ήμουν ο Καραγκιοζης ,ειλικρινα θα τους είχα κάνει΄μυνηση!!!

Να μη ξεφτυλίζουμε και το ..θέατρο Σκιων!!!