ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 22.11.2008, 5:02 pm / ΔΙΑΘΕΣΗ: Πεσμένος/η

Σουρουπώνει..χάνετε..
χαθηκες..
υπάρχω..
σουρουπώνει..
χάθηκε...
σκοτείνιασε..χανετε
χαθηκε..το φώς..
χάθηκες...
σουρουπωνει..
κρυώνω..
χάθηκε..
έφυγε..
πιάσε μου το χέρι ..
παγώνω
υπάρχει...
γεμισε μου το ποτήρι..
χαθηκες..
για που...
υπάρχεις..
αλλου..
εγω..υπαρχω και γω..πλανιεμαι..
ψαχνω κομμάτια..
ηρθε..
φεγγει..
υπαρχει..
υπαρχεις που είσαι..
χαθηκες...
κρυωνω..λυγιζω..
σε ψαχνω που είσαι..
φωναζω που είσαι..
δεν υπαρχεις
εφυγες...
σε ψαχνω
με ψαχνω
υπαρχεις μα δε'αγγιζω..
υπάρχω μα δε με βλέπεις..
άδειασα...
Σουρουπώνει ..
τα διχτια η νυχτα απλώνει..
εφυγες..
έμεινα..
σε ψάχνω ..
υπάρχω..
ανοιξε μου τα χέρια..
παγωνω..
που είσαι ..
σκοτεινιάζει ..
Μου λείπεις..

Yo quiero estar contigo..

View Entry | Leave A Comment

ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 3.10.2008, 11:48 pm / ΔΙΑΘΕΣΗ: Πεσμένος/η

Χαριζεις χαμογελα

ανοιγεις αγκαλια κ πορτες

κ πετας μεσα σου τα κλειδια

κ κλειδωνεσαι

και χανεσε

Χανεσε μα ακομα δινεις

Δινεις δινει χωρις να ζητας

χωρις να απαιτεις,,

Απλα περιμενεις περιμενεις

να ανοιξει ο ουρανος

να φυγουν τα συννεφα

να φανουν αστερια

να φανει το φεγγαρι

να φανει ο ηλιος

να φανει το χαμογελο

Δινεσαι ξανα κ ξανα

κ χαραμιζεσαι

κ ψαχνεις

ψαχνεις

να βρεις το θησαυρο

περιμενε

να ζησεις

να νιωσεις

να δωσεις

να κλαψεις

Απλα περιμενε..περιμενε στην πορτα..

 

 

View Entry | Leave A Comment

ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 26.9.2008, 9:08 pm / ΔΙΑΘΕΣΗ: Πεσμένος/η

Να γραφεις σε χαρτι κ να μην σε φτανουν οι γραμμες
να τελειωνει το μελανι απ το στυλο..
να μην σου κανει τελικα το χρώμα ..
να γράφεις να να είσαι αλλού
ολοι οι οι αλλοι να ειναι παντα αλλου
σε αλλη γη σε αλλο λιμάνι σε άλλη πολη
σε άλλο φεγγαρι σε άλλο ουρανο
κ να σε πιανει φρίκη ,φρίκη για όσα ειδες
οσα ακουσες οσα πέρασες οσα ακομα περνας..

Ναι έτσι ειναι η ρουφιανα η ζωη κ πρεπει
πρεπει να την δεχτεις να συμβιβαστεις μαζι της
οπως τοτε που συμβιβαστηκες με το χαστουκι που σου δωσε
κ ακομα παιρνεις μαθηματα
ακομα μαθαινεις το Α μεχρι το Ω..
Αυτη ειναι η αλφαβητα αλλα μεχρι να φτασεις απο το Α στο Ω
περνας τα χαντάκια ,τις λάσπες κ τα σκατά...

Γραφεις..γραφε.. αυτα θα μεινουν σε μια κόλλα χαρτι..
το μονο που θα αλλαξει θα ειναι είναι το χρωμα της
θα γερασει σαν κ σενα..μα δε θα ασπρισει οπως ασπρισαν τα μαλλια σου .

Δεν εχει γλωσσα να μιλησει..μοναγα γραμμες ευθειες ..
που ειναι η δικη μας η ευθεια
ολο στροφες βλεπω ,στροφες στροφες κ με πιανει ανακατοσουρα ..
Που στα σκατα να ειναι η δικη μου η ευθεια
που κρυβεται κ χαμoγελα απ τη γωνια..

Κ γραφεις γραφεις ξαλαφρωνεις..κ διαβαζεις διαβαζεις
κ μετα ξανα ματωνεις..
Τελειωσαν οι γραμμες τελειωσαν κ οι σελιδες
μας τελειωσε κ το μελανι..
Ωρα να μπογιατισουμε στους τοιχους ..
αστερια που δε φτανουμε..το φεγγαρι που εδω κ κατι μερες λειπει τον ουρανο που γεμισε απο συννεφα ..
Ξερω φρικαρεις,κ γω απο αυτο ειμαι
απο αυτο σκονιζομαι εδω κ χρονια
κ αλλαξε το δερμα μου υφη η γευση μου χρωμα
κ η ψυχη μου ηχό..
Αλλα μ'ακους το ξερω κ ας μην υπαρχεις πουθενα
κ ας μην υπαρχω καν σε μια κολλα χαρτι..

Φρικαρω το ξερω..φρικαρω αλλα μπουχτισα..
γεμισα..δε χωραει αλλο τπτ δε χωραει ...
Ουτε κ γω χωραω..στριμωχτηκα δε χωραω πουθενα
ουτε καν μεσα μου ουτε σε μια σελιδα χαρτι
ουτε σε τετραδιο..
τελειωνει το μελανι τελειωνει κ τα γραμματα δε φαινονται
χανονται ,εξατμιζονται
εξατμιζομαι κ γω ..κ δε χωραω δεν υπαρχω
δεν αγγιζω ..δε σ'αγγιζω..κ φρικαρω

Τελειωνει το χαρτι..τελειωσε κ το μελανι.....

 Ιωάννα

View Entry | Leave A Comment

ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 7.8.2008, 5:01 pm / ΔΙΑΘΕΣΗ: Ευτυχισμένος/η

 

 Πλιάτσικας  Φιλιππος..Λευκάδα.. βράδυ Τετάρτης 6 Αυγουστου

 

Λιγα λεπτά μετά τις 9 30 ανεβαινουν στη σκηνή δυο πολύ όμορφες παρουσίες γένους θηλυκού ..
Joanna Drigo και Λαμπρινη Καρακωστα..
Υπέροχες ερμηνείες..

Μεχρι να υποδεχτούμε στη σκηνή εκείνον..κ έρχεται η ώρα ..
Κάθε φορά κ καλύτερος ,ζωντανός ομιλητικός κεφάτος αγέροχος με την κιθάρα του στο χέρι..Και το ταξίδι ξεκινά..

Μια βραδυά γεμάτη μουσική,νοσταλγία,χαρά ενθουσιασμό..
Τοσα πολλά συναισθήματα ...Τελική απολαβή μια πανέμορφη ανάμνηση ακόμα ..

Φίλιππος Πλίάτσικας και η πανέμορφη τα τελευταία 2 χρόνια παρέα του ..
Κάτω απο το φώς των αστεριών ατελείωτο μουσικό ταξίδι ...
Δεν έλειπε τπτ..
Μεγάλος θαυμασμός για την υπέροχη φωνή του κ πάνω απο όλα για την μαγική πένα της ψυχής του ..
Στην παρέα του ο Mc Yinka, η Joanna Drigo και η Λαμπρινή Καρακώστα με της εκπληκτικές φωνες τους..
Οπως πάντα στη σκηνή ήταν ο Αλέκος Αράπης στο μπάσο μέλος των Απροσάρμοστων
ο οποιος τραγούδησε για τον Παυλο Σιδηρόπουλο τον Μπάμπη τον φλού , ο Αλέκος Κούρτης στα τύμπανα,
ο Γιάννης Σκούταρης στα πλήκτρα,ο Κώστας Μιχαλός στην ηλεκτρική κιθάρα και η Ειρήνη Αναστασίου στο ηλεκτρικό τσέλο.

Όμορφες επίσης ερμηνείες του MC Yinka σε τραγούδια του Manu Chao
και Bob Marley..

Και τι δεν ακούσαμε..απο παλιά τραγουδια μαζι με τους Πυξ Λάξ μεχρι τα τελευταια μοναδικα κομμάτια του ακόμα κ ένα ακυκλοφόρητο..
Ναί!!μας έκανε την τιμή!!..όσα μπορω να θυμηθώ..

Senor, Ανόητες αγάπες, Δε θα δακρύσω πια για σένα, Έπαψες αγάπη να θυμίζεις, Λένε για μένα, Μοναξιά μου όλα ,Να με θυμηθείς,
Όλο μ' αφήνεις να σ' αφήσω,Οι παλιές αγάπες πάνε στον παράδεισο, Πούλα με.
Υπάρχουν χρυσόψαρα εδώ;,Πες κάτι, Τι δεν έμαθε ο θεός,
Αν θα μπορούσα τον κόσμο να άλλαζα,Είναι ωραία τα λάθη
Ποίος έχει λόγο στην αγάπη ..

Αναφέρθηκε στους παλιούς του συνεργάτες στον Μάνο Ξυδούς και τον Μπάμπη Στόκα..Φυσικά!!
Δεν έλειψαν οι πλάκες προς το κοινό ..με ομορφες ατάκες..

Ερμηνευσε υπέροχα ενα τραγουδι τον Αδερφών Κατσιμίχα
''Μη γυρίσεις΄΄αφάνταστη στιγμή κ οπως έιπε κ ο ίδιος τους χρωστα πολλά!!

Δυο ώρες που πέρασαν υπέροχα μοναδικά..γεμίσαμς τις μπαταρίες
για την επόμενη φορα..
Τα λόγια είναι λίγα για ένα μεγάλο ευχαριστώ..
Είστε όλοι μοναδικοί..

Ιωάννα!

View Entry | Leave A Comment

ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 1.8.2008, 10:42 pm / ΔΙΑΘΕΣΗ: Θυμωμένος/η

Κρατας την πένα μου στα χέρια σου

κρατας την σκεψη μου κοντα στην καρδια σου..

Κρατάς τις νύχτες μου ,τις μέρες μου ..τη ζωή μου

Αφησε με ελευθερη ασε με να πεταξω ζωντανή

γεμάτη ..

 

Ασε με να ακουω τους χτυπους της καρδιάς σου

ασε με να ακούσω την ανάσα σου

ασε με ,ασε με να υπάρχω .. 

Ασε την ψυχη μου να ζησει,ασε με να ζησω

ασε με να υπαρχω χωρις να τριγυρνας..

να τριγυρνας κ να αφηνεις τα σημαδια σου

στην ψυχή μου ..

 

Ασε με να ζήσω,ασε με να σε δώ

ασε με να σε αγγίξω

ασε με να υπαρχω οπως κ συ ..

 

Ασε με να σε μυρίζω ασε με να σε φιλώ

ασε με να σε θελω ελέυθερα χωρίς όρια

χωρις πρεπει χωρις γιατι χωρις αντίο..

Ασε με να σου γραφω ασε με να σε ακουω

ασε με να υπαρχω ασε με να ζώ

 

Ασε με να αναπνεω ασε μενα να σε τριγυριζω

ασε μενα σε κοιτω στα ματια

κ ας γινομαι κομμάτια.

Ασε με να σαγαπαω ετσι οπως μπορώ

ασε με να σε χαιδευω ασε με να γυρω πλαι σου

Ασε με να σ'αγαπαω κ ας μη με εχειε ποτέ

ασε με να σου χαμογελώ ασε με να κλαίω

ασε με να φωναζω ..

Ασε με ..ασε με να σ''αγαπαω ετσι οπως εγω μοναχα μπορώ..

Ασε με να τραγουδαω ασε με να φωναζω

να σε φωναζω κ να έρχεσαι να σε ακουμπάω κ να εξαφανίζεσε

ασε μεαπλά να υπαρχω εκει κ παντού

γύρω σου κ πουθενά..

Ασε με τις νυχτες να γινομαι κομμάτια

ασε με να σε λατρευω

ασε με να σου γράφω

ασε με να υπαρχω

ασε με να σε θέλω οπως η γη το νερό .

Ασε με να σ'αγκαλιασω ασε με να σε φιλησω

ασε με να σου τραγουδήσω ..

Ασε με..ασε με να υπαρχω σε μια γωνιά

Ασε με να Σ'ΑΓΑΠΑΩ ετσι οπως ξερω ..

View Entry | Leave A Comment

ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 9.9.2007, 2:10 am / ΔΙΑΘΕΣΗ: Θυμωμένος/η

Άκουσε με άγγιξε με πριν σβήσει η φωτιά
χάνετε τη στιγμή και δεν γυρίζει πια
κρύβω στην καρδιά μου τη νύχτα
κ αυτή η αγάπη χανετε μεσα στα δίχτια

Χάνομαι στων παραμυθιών τα δειληνά
σε όνειρα τρελά που πετούν πάνω
απο το κύμα..
Κυματα γλυκα που μακριά με πάνε
και κάθε που ξημερώνει πίσω
εκει στο πλάι σου με γυρνάνε..

 

Ιωάννα 

View Entry | Leave A Comment

ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 3.9.2007, 8:43 pm / ΔΙΑΘΕΣΗ: Θυμωμένος/η

Τα μηνύματα μιλάνε τα βράδια
μόνο που τώρα πια τίποτα δεν ακούω
το κρεβάτι πότε θάλασσα πότε ουρανός
πότε καράβι σε τρικυμία ..
Σε άκουσα στον ύπνο σου να κλαις
Μετάνιωσες δειλά να λες ..αλλά που είσαι ;
Μη πονάς..
Μη ψάχνεις τη στεριά ..
Μη ψάχνεις ουρανό..

Σ’αγαπάω είμαι εδώ..
πρέπει να προχωρήσω μα πώς..
σ’αγαπάω είμαι εδώ μη κρυώνεις
σ’αγαπάω είμαι εδώ στο ξέφωτο και μαζεύω αστέρια..

Που ταξιδεύεις ..στείλε μου ένα νεύμα ένα φιλί ένα χάδι
αποχαιρέτισε με..

Έμαθα μόνη να υπάρχω ,μόνη να βλέπω τη θάλασσα
να ακούω τους ήχους ,κ εσύ ταξιδεύεις
και κρατάς σφιχτά τον άνεμο
στείλε μου ένα φιλί ,έναν ήχο ένα τραγούδι ..

Τραγουδάει το φεγγάρι τις νύχτες άραγε τα’ακους
ή ακούς μονάχα τη σιωπή ή το κενό σε πνίγει
δε ξέρω αν έχω τίποτε άλλο πια να σου πω
γι’αυτό σωπαίνω ψάχνω ακόμα τη σιωπή που έιχουν τα όνειρα μας
Ο ήλιος ανθίζει ..το κρυφό τώρα πια φαίνετε το χτες χάνετε στον ορίζοντα και σε παίρνει μαζί ..
Το σήμερα ανατέλλει..
Σήμερα..
Αύριο ..
Πάντα..
Εσύ εγώ ,για πάντα
Εσύ εγώ ο ουρανός
Εσύ εγώ τ’αστερια ..
Εγώ στα μάτια σου φωτιά ..
Εσύ στα μάτια μου η θάλασσα
Σ΄αγαπάω είμαι εδώ μη φοβάσαι..
Αχνός ο ήλιος κ η γη μου καμένη
στείλε μου ένα λουλούδι ένα τραγούδι
νανούρισε με γλυκά για να κοιμηθώ βαθιά
κ όταν ξυπνήσω να μη με κρίνουν
να μην τους κρίνω γιατί δε τους μοιάζω μ’ακούς?
δεν έχω το σχήμα τους.. ούτε το μέσα τους ..
Όχι δεν το΄χω!!
ξύπνα με μ’ακους ?Με ΄ένα χάδι
και όταν ξυπνήσω να μην υπάρχει κανείς μ’ακούς?
Μονάχα εγώ και τα ονειρά μας
εσύ κ εγώ φεγγάρι μου..εσύ εγώ κ ο παράδεισος

Είμαι εδώ μ’ακούς?
μέσα στις παλιές φωτογραφίες δίπλα στο μπλέ φεγγάρι
και μετρώ τα βηματά σου τις σκέψεις κ τις μουσικές σου
και η μέρα γέρνει ,πέφτει ο ήλιος και ξεπροβάλλει η ομορφιά του
εσύ κ εγώ μονάχα εκέι χωράμε..
Τραγούδα μου να αποκοιμηθώ
και σαν ξυπνήσω στην ομορφιά μονάχα να υπάρχω.
κλείσε την πόρτα τα παράθυρα να μη γλιστρήσει τ’όνειρο να μη χαθεί
μονάχα εκεί μέσα μαζί σου να χωράω…
Είμαι εδώ μ’ακούς?
κι ας εφευγα πάντα με τις αποσκευές μου άδειες
και ας κατέβαινα τα σκαλοπάτια της ζωής μου ένα ένα
και ας μετρουσα τα δακρυα της ψυχής μου πέντε πέντε..
με βοηθούσαν πάντα τα όνειρα μου.. αυτά μου χάραζαν πορεία
Σ'ακουω τις νύχτες σαν βραχνή φυσαρμόνικα
Κ αφήνομαι κ σέρνομαι..σε ψαχνω κ απελπίζομαι ..

Είμαι εδώ μ’ακούς?
πριν ακομα γίνω σκιά τη νύχτα και χαθώ ..
ναυαγούν τα μάτια σου στα μέσα του πελάγου και τα ψάχνω
και μοιάζει να ‘ναι τοσο μακριά η στεριά
Μη χάνεσαι μ’ακούς?
Κι ας μοιάζει η ζωή σαν μαραμένο λουλούδι ..
Πέφτουν τ’αστέρια βροχή ..δες τα με μάτια ανοιχτά
μέσα απ’το σκοτάδι μίλα μου για το φώς λέξη λέξη σαν τη βροχή
μιλα μου για σένα ετσι οπως δεν εχεις μιλήσει ποτέ..
να ονειρευεσαι κ ας σε πανε μακρια τα ονειρα καπου εκει θα με βρείς...
Να ζωγραφίζεις ακομα κ αν τα χρώματα ξεθωριάζουν

Παλεψα κ ακομα παλέυω για κεινη την μικρή στιγμούλα
Ακομα κ αν ξερω πως δε θα ρθει ποτε
Φωναξα ακομα κ αν ηξερα πως δε με ακουσει κανεις
κανεις δεν ηταν εδω να σκουπισει τα δακρυα μου
τραγουδησα ακομα κ αν ηξερα πως δεν θα βγει ποτε η ηχό της φωνής μου
Τι να πω?

Κοιταζω μοναχα τους τοιχους..οι καθρεφτες ραγισανε το προσωπο μου γκρεμιστηκε μαζι του γκρεμιζεσαι κ εσύ,,δεν υπάρχεις
Όμως ειμαι ακομα εδώ μ’ακους?
Σαν μια σταγονα βροχης στο χώμα
σαν μια μοναξια που ζει σε στάχτες σαν κομητης που χαραζει την πορεια της καταστροφης του,ακόμα εδώ,ψαχνω να βρώ αστέρια..
Τραγουδησε μου ένα τραγουδι να αποκοιμηθω, νανουρισε με
και σαν ανοιξω τα ματια μου να μην υπαρχει κανεις μοναχα εσυ
Γλυκα να μου ψυθιρισεις πως ηρθες για να μενεις
πως ηρθες να με ψαξεις ηρθες να με βρεις..
πως ηρθες για να γεμισεις το δωματιο με λουλουδια κ με δωρα
Θα ρθεις κ το δωματιο θα γεμισει φως ..
Σ’αγαπαω ειμαι ακομα εδώ μη φοβασαι
κ ας ειμαι μακρια δε μετραω πια τους καιρους ουτε τους μηνες
ζωγραφισε μου ένα λουλουδι κ ας μη το μυρισω ποτέ
Θελω μοναχα να το ποτιζω..
Να το ποτιζω με χρωμα κ να ζωντανευει
Ειμαι εδώ μ’ακους?ειμαι ακομα εδώ κ περιμενω
Με βλέπεις που ζωγραφίζω?
Ζωγραφιζω στο ταβανι αστερια στο δερμα μου τον ουρανο
Εισαι εκει? Μ’ακους?
Εγω ειμαι που φωναζω τις νυχτες ..ψαχνω να βρω το φως
Και ξεπερναω τα ορια μ’ακους?
Είναι κλειδωμενες οι πορτες ..πεταξα τα κλειδια ..Σιωπή
Ακουω τη σιωπη που τραγουδαει κ κεινη ποναει
Ποναω κ γω για δυο..θα σ’αγαπαω μ’ακους?
περπατω ξυπολητη στη βροχη ..εισαι σε κάθε σταγονα
μοναχα η σκια σου υπαρχει και μοιαζεις σαν ναυαγος
και σε κηνυγαω ,ειμαι γεματη από σενα..
Εισαι εκει σε βλέπω που ζωγραφιζεις ένα φεγγαρι στο ταβανι
Κ ένα αστερι που με παιρνει από το χερι
Και φευγω ταξιδευω κ αφηνω πισω μου το φως σε νιωθω που εισαι ακομα ζωντανος
Και πεφτει η σιωπη κατι θελει να σου πει
Να σε μαθει να μετρας τους μηνες τα χρονια που ξεχασες
Εισαι εκει σ'ακουνε τα τραγουδια που πισω σου αφησες..και σε μένα τωρα πια αφήνουν σημάδια..
Τη μια δυνατα την αλλη σιγανα
τη μια με λιγμο την άλλη με γελιο
Χτες στον υπνο σου σε ακουσα να κλαις
Να γελας..να θυμωνεις να μετανιώνεις..
Σ’αγαπαω μ'ακους
Οσο εσυ σωπαινεις τοσο εγω ποναω
Οσο εσυ φευγεις τοσο εγω θα ψαχνω το δρομο να γυρισω πισω..
Μου λείπεις..οσο θα ζώ θα λείπεις..

 

 

Ιωαννα 

View Entry | Leave A Comment

ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 17.6.2007, 3:07 am / ΔΙΑΘΕΣΗ: Έτσι και έτσι

 

Ακούω την βροχή 

  για σένα μου μιλάει

Πως χάνεσαι τις νύχτες

κάπου στο πουθενά

 

Εκεί που δεν μιλάνε

Για αγάπες ματωμένες

Και το φεγγάρι χάνετε

Μες στη συννεφιά

 

Μα δεν μπορώ να αγγίξω τα όνειρά σου

Με την σιωπή μου χίλιες λέξεις να σου πω

Όταν ο ήλιος θα πάψει να ανατέλλει

Ίσως τότε να πάψω, να σου λέω σ’ αγαπώ

 

Περπατάς στα σύννεφα

Μαζί με τους αγγέλους

Και σου χαρίζω

της αγάπης τα φτερά

 

Τα αστέρια τώρα σβήσαμε

Θα φέξει όπου νά ‘ναι

Ξημερώνει το όνειρό μου

Και φεύγεις μακριά

 

Μα δεν μπορώ να αγγίξω τα όνειρά σου

Με την σιωπή μου χίλιες λέξεις να σου πω

Όταν ο ήλιος θα πάψει να ανατέλλει

Ίσως τότε να πάψω, να σου λέω σ’ αγαπώ

 

Θέλω να κάνω

Τον πόνο σου τραγούδι

Να τ’ ακούς

Όταν κλαίς καμία φορά

 

Για να διώχνει

Η μουσική τα δάκρυά σου

Και με τα λόγια μου

Να φεύγει η μοναξιά

 

Μα δεν μπορώ να αγγίξω τα όνειρά σου

Με την σιωπή μου χίλιες λέξεις να σου πω

Όταν ο ήλιος θα πάψει να ανατέλλει

Ίσως τότε να πάψω, να σου λέω σ’ αγαπώ

Ίσως τότε να πάψω, να σου λέω σ’ αγαπώ

Ίσως τότε να πάψω, να σου λέω σ’ αγαπώ

View Entry | Leave A Comment

ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 26.5.2007, 1:54 am / ΔΙΑΘΕΣΗ: Πεσμένος/η

Δε θέλει η αυγη να μαγκαλιασει ζηλευει τη ροδινη μου τη μορφη

μοναχα το ονειρο ζηταει να αγκαλιάσει

εκει που υπαρχουν μονο θαλασσες κ ουρανοι..

Καμια δε μου μεινε ελπιδα

στα διχτια τα δικα σου ξανα γλυκα να τυλιχτώ

τα δακρυα μου πνιγουνε τους δρομους

κ δε ξερω που πατω...

εκεινο τ'ονειρο μοιαζει να βουλιάζει

πως μαζι σου μια πανσεληνο ποτε δε τη θα δω
πικρη η ζωη πια κ δεν ανθιζει ουτε κρίνο στην αυλη

το νυχτοπουλι ακομα ψυθιριζει

ωπου κ αν εισαι θα σε βρεί..

 

 

Ιωαννα 

 

View Entry | Leave A Comment

ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 16.5.2007, 12:51 am / ΔΙΑΘΕΣΗ: Έτσι και έτσι

Όλα τα βράδια που μ'άφησες μόνη

την αγάπη μου σου γραφω

σαν να μαδάω ενα λουλούδι..

Η φωτιά σου αργοσβήνει

χαμένη στη θλίψη

μες τον σπασμένο καθρέφτη

η σκιά μου γυρνάει..

Ότι κ αν γύρεψες

είναι ακόμα εδώ γυμνό

κ ασκέπαστο,εκτεθιμένο

ποιος να σκεπάσει τη γύμνια μου

και ποιός να γνωρίσει

τα μυστικά της ψυχής μου..

Τίποτα δε σου έφτανε

ακόμα κ αν ηρθες για να ξαποστάσεις

ακομα κ απο φόβο να πάρεις!!

Μια αγάπη δε δίνει τίποτα

παρα μονο όσα η ίδια είναι

και δε ζητάει τπτ παρα μονάχα τον εαυτό της..

 

όλα γυρω σου γυρίζουν..

κ οι σκέψεις μου παίρνουν φωτιά!!

Σάγαπάω ακόμα..

 

Ιωαννα 

 

 

 

 

View Entry | Leave A Comment