Οτιδήποτε ακούγεται ευχάριστα στο αυτί!!!!

:::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

Eίδα τόσα πολλά μέσα σε αυτό το ταξίδι μου...
ανθρώπους, ζώα, μέρη....
Είδα φωτιές να με καίνε..κύματα να προσπαθούν να με καταπιούν...
Είδα αχτίδες απο φως...ελπίδες...
Καβαλάρης πάνω στο άγνωστο...γητευτής του ονείρου...
Ταξίδευα τόσα χρόνια, με συνοδοιπόρο τον ήχο της σιωπής...με την ελπίδα να βρω κάποια στιγμή το λιμάνι μου...το λιμάνι μου ή το τέλος μου...
έφτασα... επιτέλους έφτασα εκεί που η μοίρα, μου με είχε τάξει από τη στιγμή που γεννήθηκα...
μια σκέψη μόνο με βασανίζει τώρα...μια τελευταία εμμονή...να κρατήσω ζωντανή την υπαρξή μου, μέσα από τις εικόνες ενός ταξιδιού που τελείωσε...
Αγγίζω το χώμα.... από αυτό γεννήθηκα....από αυτό και από τη βροχή...ένα υγρό πρωϊνό του Νοέμβρη...
Φυσική κατάληξη...όλες αυτές οι στιγμές θα χαθούν...για πάντα...σα δάκρυα μέσα στη βροχή!!!
::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

Μην αφήνεις καμμιά στιγμή να πάει χαμένη
γιατί αν τις μαζέψεις όλες αυτές τις στιγμές
φτιάχνεις μια ολόκληρη ζωή!!

::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

ΑΓΑΠΗ!!!
Μια φορά κι έναν καιρό υπήρχε ένα νησί όπου ζούσαν η Ευτυχία,η Λύπη,η Γνώση,η Αγάπη.
ο Πλούτος,η Αλαζονία και άλλοι.
Μία μέρα έμαθαν οτι το νησί θα βούλιαζε και όλοι πήγαν στις βάρκες τους και άρχισαν να φεύγουν.
Η ΑΓΑΠΗ ήταν η μόνη που έμεινε πίσω.΄Ηθελε να είναι εκεί μέχρι την τελευταία στιγμή.
΄Οταν το νησί άρχισε να βουλιάζει η ΑΓΑΠΗ ζήτησε βοήθεια.
Βλέπει τον Πλούτο και του λέει: Μπορείς να με πάρεις μαζί σου;
Όχι,δεν μπορώ!΄Εχω χρυσάφι και ασήμι στη βάρκα μου και δεν έχω χώρο!
Δίπλα περνούσε η Αλαζονεία.
Σε παρακαλώ,βοήθησέ με! της είπε η ΑΓΑΠΗ.
Δεν μπορώ,είσαι βρεγμένη και θα μου λερώσεις την όμορφη βάρκα μου!
Τελευταία πέρασε η Ευτύχια.Αλλά ήταν τόσο ευτυχισμένη που ούτε άκουσε την ΑΓΑΠΗ να ζητάει βοήθεια.
Ξαφνικά ακούστηκε μία φωνή από έναν ηλικιωμένο άντρα με γενειάδα που όμως η ΑΓΑΠΗ δεν γνώριζε.
Ελα εδώ, θα σε πάρω εγώ μαζί μου, της είπε.
Οταν έφτασαν στο απέναντι νησί ο ηλικιωμένος άντρας έφυγε βιαστικά και η ΑΓΑΠΗ δεν πρόλαβε να τον ευχαριστήσει.
Γνώση, ποιος με βοήθησε; ρώτητησε η ΑΓΑΠΗ
Ο Χρόνος! της απαντησέ η Γνώση.
Γιατί με βοήθησε ο Χρονος; ξαναρώτησε η ΑΓΑΠΗ
Τότε η Γνώση χαμογέλασε και της είπε:
Μόνο ο Χρόνος, μπορεί να καταλάβει πόσο μεγάλη σημασία έχει στη ζωή η ΑΓΑΠΗ!



Recados, Gifs e Imagens no Glimboo.com


:::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

ΤΡΕΛΟΣ ΕΡΩΤΑΣ!!!
Μια μέρα συγκεντρώθηκαν σε κάποιο μέρος της γης
όλα τα συναισθήματα και όλες οι αξίες του ανθρώπου.
Η Τρέλα αφού συστήθηκε 3 φορές στην Ανία
της πρότεινε να παίξουν κρυφτό.
Το Ενδιαφέρον σήκωσε το φρύδι
και περίμενε να ακούσει
ενώ η Περιέργεια χωρίς να μπορεί να κρατηθεί ρώτησε:
"Τι είναι το κρυφτό;".
Ο Ενθουσιασμός άρχισε να χορεύει παρέα με την Ευφορία
και η Χαρά άρχισε να πηδάει πάνω κάτω
για να καταφέρει να πείσει το Δίλημμα
και την Απάθεια,την οποία δεν την ενδιέφερε ποτέ τίποτα, να παίξουν κι αυτοί.
Αλλά υπήρχαν πολλοί που δεν ήθελαν να παίξουν:
Η Αλήθεια δεν ήθελε να παίξει γιατί ήξερε
ότι ούτως ή άλλως κάποια στιγμή θα την
αποκάλυπταν,
η Υπεροψία έβρισκε το παιχνίδι χαζό
και ο 'Ανανδρος δεν ήθελε να ρισκάρει.
"Ένα, δύο, τρία" άρχισε να μετράει η Τρέλα.
Η πρώτη που κρύφτηκε ήταν η Τεμπελιά.
Μιας και βαριόταν κρύφτηκε στον πρώτο βράχο που συνάντησε.
Η Πίστη πέταξε στους ουρανούς
και η Ζήλια κρύφτηκε στην σκιά του Θριάμβου
ο oποίος με την δύναμη του κατάφερε να σκαρφαλώσει στο πιο ψηλό δέντρο.
Η Γεναιοδωρία δεν μπορούσε να κρυφτεί...
γιατί κάθε μέρος που έβρισκε
της φαινόταν υπέροχο μέρος για να κρυφτεί
κάποιος άλλος φίλος της οπότε την άφηνε ελεύθερη.
Και έτσι η Γενναιοδωρία κρύφτηκε σε μια ηλιαχτίδα.
Ο Εγωισμός αντιθέτως βρήκε αμέσως κρυψώνα
ένα καλά κρυμμένο και βολικό μέρος μόνο για αυτόν.
Το Ψέμα πήγε και κρύφτηκε στον πάτο του ωκεανού.
Το Πάθος και ο Πόθος κρύφτηκαν μέσα σε ένα ηφαίστειο.
Ο Έρωτας δεν είχε βρει ακόμη κάπου να κρυφτεί.
Έβρισκε όλες τις κρυψώνες πιασμένες,
ώσπου βρήκε ένα θάμνο από τριαντάφυλλα
και κρύφτηκε εκεί.
"....1000" μέτρησε η Τρέλα και άρχισε να ψάχνει.
Την πρώτη που βρήκε ήταν η Τεμπελιά
αφού δεν είχε κρυφτεί και πολύ μακριά.
Μετά βρήκε την Πίστη που μίλαγε στον ουρανό
με τον Θεό για θεολογία.
Ένιωσε τον "ρυθμό" του Πόθου και του Πάθους
στο βάθος του ηφαιστείου..
και αφού βρήκε την Ζήλια δεν ήταν καθόλου δύσκολο
να βρει και τον Θρίαμβο.
Βρήκε πολύ εύκολα το Δίλημμα που δεν είχε ακόμη αποφασίσει που να κρυφτεί.
Σιγά σιγά τους βρήκε όλους εκτός από τον Έρωτα.
Η Τρέλα έψαχνε παντού, πίσω από κάθε δένδρο,
κάτω από κάθε πέτρα, σε κάθε κορφή βουνού,
μα τίποτα
Όταν ήταν σχεδόν έτοιμη να τα παρατήσει βρήκε ένα θάμνο από τριαντάφυλλα και άρχισε να τον κουνάει νευρικά ώσπου άκουσε ένα βογγητό πόνου.
Ήταν ο Έρωτας.. που τα αγκάθια από τα τριαντάφυλλα του είχαν πληγώσει τα μάτια.
Η Τρέλα δεν ήξερε πως να επανορθώσει.
Έκλαιγε, ζήταγε συγνώμη και στο τέλος υποσχέθηκε
να γίνει ο οδηγός του Έρωτα.
Κι έτσι από τότε ο Έρωτας είναι πάντα τυφλός...
και η Τρέλα πάντα τον συνοδεύει......



Recados, Gifs e Imagens no Glimboo.com


::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

ΑΝ ΜΠΟΡΟΥΣΑ:
Στους ανθρώπους θα έδειχνα πόσο λάθος κάνουν να νομίζουν ότι παύουν να ερωτεύονται όταν γερνούν, χωρίς να καταλαβαίνουν ότι γερνούν όταν παύουν να ερωτεύονται!
Στο μικρό παιδί θα έδινα φτερά, αλλά θα το άφηνα να μάθει μόνο του να πετάει.
Στους γέρους θα έδειχνα ότι το θάνατο δεν τον φέρνουν τα γηρατειά αλλά η λήθη.

ΤΙ ΕΜΑΘΑ:
Έμαθα τόσα πράγματα από τους τους ανθρώπους.
Έμαθα πως όλοι θέλουν να ζήσουν στην κορυφή του βουνού, χωρίς να γνωρίζουν ότι η αληθινή ευτυχία βρίσκεται στον τρόπο που ανεβαίνεις την απόκρημνη πλαγιά.
Έμαθα πως όταν το νεογέννητο σφίγγει στη μικρή παλάμη του, για πρώτη φορά, το δάχτυλο του πατέρα του, το αιχμαλωτίζει για πάντα.
Έμαθα πως ο άνθρωπος δικαιούται να κοιτά τον άλλον από ψηλά μόνο όταν πρέπει να τον βοηθήσει να σηκωθεί.

ΤΙ ΛΕΩ ΣΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΟΥ:
Να λες πάντα αυτό που νιώθεις και να κάνεις πάντα αυτό που σκέφτεσαι.
Αν ήξερα ότι σήμερα θα ήταν η τελευταία φορά που θα σ' έβλεπα να κοιμάσαι, θα σ' αγκάλιαζα σφιχτά και θα προσευχόμουν στον Κύριο για να μπορέσω να γίνω ο φύλακας της ψυχής σου.
Αν ήξερα ότι αυτή θα ήταν η τελευταία φορά που θα σ' έβλεπα να βγαίνεις απ' την πόρτα, θα σ' αγκάλιαζα και θα σου 'δινα ένα φιλί και θα σε φώναζα ξανά για να σου δώσω κι άλλα.
Αν ήξερα ότι αυτή θα ήταν η τελευταία φορά που θα άκουγα τη φωνή σου, θα ηχογραφούσα κάθε σου λέξη για να μπορώ να τις ακούω ξανά και ξανά.
Αν ήξερα ότι αυτές θα ήταν οι τελευταίες στιγμές που σ' έβλεπα, θα έλεγα «σ' αγαπώ» και δεν θα υπέθετα, ανόητα, ότι το ξέρεις ήδη.

ΤΕΛΙΚΑ:
Υπάρχει πάντα ένα αύριο και η ζωή μας δίνει κι άλλες ευκαιρίες για να κάνουμε τα πράγματα όπως πρέπει, αλλά σε περίπτωση που κάνω λάθος και μας μένει μόνο το σήμερα, θα ΄θελα να σου πω πόσο σ' αγαπώ κι ότι ποτέ δεν θα σε ξεχάσω.
Το αύριο δεν το έχει εξασφαλίσει κανείς, είτε νέος είτε γέρος. Σήμερα μπορεί να είναι η τελευταία φορά που βλέπεις τους ανθρώπους που αγαπάς.
Γι' αυτό μην περιμένεις άλλο, κάν' το σήμερα, γιατί αν το αύριο δεν έρθει ποτέ, θα μετανιώσεις σίγουρα για τη μέρα που δεν βρήκες χρόνο για ένα χαμόγελο, μια αγκαλιά, ένα φιλί και ήσουν πολύ απασχολημένος για να κάνεις πράξη μια τελευταία τους επιθυμία.
Κράτα αυτούς που αγαπάς κοντά σου, πες τους ψιθυριστά πόσο πολύ τους χρειάζεσαι, αγάπα τους και φέρσου τους καλά.
Βρες χρόνο για να τους πεις «συγνώμη, σΆ αγαπώ, σε ευχαριστώ, παρακαλώ, σε πεθύμησα », κι όλα τα λόγια αγάπης που ξέρεις.
Δείξε στους φίλους σου τι σημαίνουν για σένα.
Κανείς δεν θα σε θυμάται για τις κρυφές σου σκέψεις.
Ζήτα απ' τον Κύριο τη δύναμη και τη σοφία για να τις εκφράσεις.

SEXY & HOT COMMENTS

CLICK HERE!
:::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

Όταν μιλήσαμε για πρώτη φορά, η φαντασία οργίαζε στην άκρη της σκέψης μας...
Θεατές με τεράστια ερωτηματικά στο παραμύθι μας...
Μα θα έρθει η στιγμή που θα ενσωματωθούμε στο όνειρο...
Πρωταγωνιστές στο δικό μας παραμύθι...

Είναι στιγμές που θες να γυρίσεις πίσω
να ζήσεις ξανά τις πιο ωραίες σου στιγμές
μα δεν μπορείs...
Αυτές τις στιγμές κράτα βαθιά μες την καρδιά σου
ότι αγάπησες και σ' έκανε πραγματικά ευτυχισμένη και προχώρα.
Σίγουρα δεν μπορείς να ξαναζήσεις αυτές τις στιγμές μα να ξέρεις πως πάντα θα 'ναι δικές σου...
και θα σ' ακολουθούν.
Μην σταματήσεις να ελπίζεις και να ονειρεύεσαι
για ότι καλύτερο στη ζωή σου.

Ερωτήσεις χωρίς απάντηση, απαντήσεις χωρίς αιτία.
¶ραγε πόσοι από εμάς φοβηθήκανε να αγαπηθούνε.
Πόσοι δεν αποφύγανε το μπλέξιμο έντονων συναισθημάτων.
Πόσοι δεν προτιμήσανε να χάσουν, να διώξουν,
να πνίξουν μια αγάπη για να μην μπουν στην διαδικασία και ζήσουν την απόλαυση που θα τους πρόσφερε…
Και ακόμη χειρότερο, πόσοι θα το παραδεχθούνε...!

glittergraphics.gr
::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::
Σώπα (του Αζίζ Νεσίν)


SEXY & HOT COMMENTS

CLICK HERE!
Σώπα, μη μιλάς , είναι ντροπή
κόψ' τη φωνή σου
σώπασε επιτέλους
κι αν ο λόγος είναι αργυρός
η σιωπή ειναι χρυσός.
Τα πρώτα λόγια που άκουσα από παιδί
έκλαιγα,γέλαγα,έπαιζα μου λέγανε:
"σώπασε".

Στο σχολείο μου κρύψανε την αλήθεια τη μισή,
μου λέγανε :"εσένα τι σε νοιάζει ; Σώπα!"

Με φίλησε το πρώτο κορίτσι που ερωτεύτηκα και μου λέγανε:
"κοίτα μην πείς τίποτα, σσσσ....σώπα!"

Κόψε τη φωνή σου και μη μιλάς, σώπαινε.
Και αυτό βάσταξε μέχρι τα εικοσί μου χρόνια.

Ο λόγος του μεγάλου
η σιωπή του μικρού.
Έβλεπα αίματα στο πεζοδρόμιο,
"Τι σε νοιάζει εσένα;", μου λέγανε,
"θα βρείς το μπελά σου, σώπα".

Αργότερα φωνάζανε οι προϊστάμενοι
"Μη χώνεις τη μύτη σου παντού,
κάνε πως δεν καταλαβαίνεις ,σώπα"

Παντρεύτηκα , έκανα παιδιά ,
η γυναίκά μου ήταν τίμια κι εργατική
και ήξερε να σωπαίνει.
Είχε μάνα συνετή , που της έλεγε "Σώπα".

Σε χρόνια δίσεκτα οι γονείς, οι γείτονες με συμβουλεύανε :
"Μην ανακατεύεσαι, κάνε πως δεν είδες τίποτα. Σώπα"
Μπορεί να μην είχαμε με δαύτους γνωριμίες ζηλευτές
με τους γειτονες, μας ένωνε , όμως, το Σώπα.

Σώπα ο ένας,σώπα ο άλλος σώπα οι επάνω, σώπα οι κάτω,
σώπα όλη η πολυκατοικία και όλο το τετράγωνο.
Σώπα οι δρόμοι οι κάθετοι και οι δρόμοι οι παράλληλοι.
Κατάπιαμε τη γλώσσά μας.
Στόμα έχουμε και μιλιά δεν έχουμε.
Φτιάξαμε το σύλλογο του "Σώπα".
Μία πολιτεία ολόκληρη, μια δύναμη μεγάλη ,αλλά μουγκή!

Πετύχαμε πολλά,φτάσαμε ψηλά, μας δώσανε παράσημα,
τα πάντα κι όλα πολύ.
εύκολα , μόνο με το Σώπα.
Μεγάλη τέχνη αυτό το "Σώπα".

Μάθε το στη γυναίκα σου,στο παιδί σου,στην πεθερά σου
κι όταν νιώσεις ανάγκη να μιλήσεις ξερίζωσε τη γλώσσά σου
και κάν' την να σωπάσει.
Κόψ'την σύρριζα.
Πέτα την στα σκυλιά.
Το μόνο άχρηστο όργανο από τη στιγμή που δεν το μεταχειρίζεσαι σωστά.

Δεν θα έχεις έτσι εφιάλτες , τύψεις κι αμφιβολίες.
Δε θα ντρέπεσαι τα παιδιά σου και θα γλιτώσεις απο το βραχνά να μιλάς ,
χωρίς να μιλάς να λές "έχετε δίκιο, είμαι σαν κι εσάς".
Αχ! Πόσο θα 'θελα να μιλήσω ο κερατάς.

Και δεν θα μιλάς ,
θα γίνεις φαφλατάς ,
θα σαλιαρίζεις αντί να μιλάς .

Κόψε τη γλώσσά σου, κόψ' την αμέσως.
Δεν έχεις περιθώρια.
Γίνε μουγκός.
Αφού δε θα μιλήσεις , καλύτερα να το τολμήσεις. Κόψε τη γλώσσά σου.
Για να είσαι τουλάχιστον σωστός στα σχέδια και στα όνειρά σου.

Ανάμεσα σε λυγμούς και σε παροξυσμούς κρατώ τη γλώσσά μου,
γιατί νομίζω πως θα 'ρθει η στιγμή που δεν θα αντέξω
και θα ξεσπάσω και δεν θα φοβηθώ και θα ελπίζω
και κάθε στιγμή το λαρύγγι μου θα γεμίζω με ένα φθόγγο,
με έναν ψιθυρο, με ένα τραύλισμα, με μια κραυγή που θα μου λεει:
ΜΙΛΑ....!!!