SPORTDOG

Καλή η σκληρή δουλειά, η αυταπάρνηση και η αυτοθυσία, ακόμη καλύτερο το ταλέντο... Στον χειρότερο από πλευράς θεάματος τελικό των τελευταίων ετών, η Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης επιβλήθηκε με 2-0 της Ρέιντζερς στο «City of Manchester Stadium», κατακτώντας το βαρύτιμο τρόπαιο του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ.

Η... αρκούδα βρυχάται ξανά, επιβεβαιώνοντας την άνοδο του ρωσικού ποδοσφαίρου και στέλνοντας -παράλληλα- προειδοποιήσεις εν όψει Euro 2008.

Το ματς κύλησε αναμενόμενα στο πρώτο μέρος. Οι Ρώσοι ανέλαβαν από το ξεκίνημα την πρωτοβουλία των κινήσεων, με τους Σκωτσέζους να μην χαλιούνται καθόλου γι’ αυτό... Οι παίκτες του Ντικ Άντβοκατ είχαν υπομονή στο παιχνίδι τους, καλή κυκλοφορία και ορθές επιλογές, αλλά δεν μπορούσαν να απειλήσουν την εστία του Αλεξάντερ.

Ο Ουόλτερ Σμιθ έστησε τους «διαμαρτυρόμενους» αμυντικά (όπως πάντα άλλωστε), με δέκα παίκτες πίσω από την σέντρα να περιμένουν και να δημιουργούν... μπούγιο και τον... κακομοίρη τον Νταρσεβίλ μοναδικό προωθημένο, να παίζει ξύλο και να προσπαθεί να κερδίσει ό,τι καλύτερο στις μακρινές, άνευ τύχης μπαλιές που του έδιναν οι συμπαίκτες του. Το μακρινό σουτ του Ανιούκοφ στο 29’, το οποίο μπλόκαρε με διπλή προσπάθεια ο Αλεξάντερ, αποτέλεσε την καλύτερη στιγμή του πρώτου ημιχρόνου.

Στο ίδιο... στιλ και τα πρώτα λεπτά του δεύτερου μέρους, με την Ζενίτ να αναλαμβάνει και πάλι την κατοχή της μπάλας. Οι «Gers» του Ουόλτερ Σμιθ, όμως, ήταν αυτοί που έφτασαν... μία ανάσα από το «ανοίξουν» το σκορ στο 54’. Σύγχυση μέσα στην περιοχή του Μαλαφέεφ, αλλά τόσο ο Νταρσεβίλ, όσο και ο Μπάρι Φέργκιουσον, δεν ευτύχησαν να βρουν στόχο.

Όσο τα λεπτά περνούσαν, οι Σκωτσέζοι ανέβαιναν. Στο 63’, ο Ντέιβις επιχείρησε ένα σουτ έξω από την περιοχή, αλλά η μπάλα κόντραρε. Λίγα δευτερόλεπτα μετά, ο Ανιούκοφ έδιωξε πάνω στη γραμμή, μάλλον άνετα, το ασθενές σουτ του Ουιτάκερ. Στην εξέλιξη της φάσης, η Ζενίτ βγήκε γρήγορα στην κόντρα, ο Αρσάβιν εκμεταλλεύτηκε την άστοχη έξοδο του Αλεξάντερ, πλάσαρε ψηλοκρεμαστά, αλλά ο Πάπατς έδιωξε με το κεφάλι πριν παραβιαστεί η εστία της ομάδας του.

Οι Σκωτσέζοι άρχισαν να ξεθαρρεύουν, αλλά, όπως αποδείχτηκε, δεν έπρεπε να το κάνουν. Ένα λάθος του Πάπατς στο κέντρο, στο 72ο λεπτό, τους στοίχισε. Ο Ντενίσοφ κέρδισε την μπάλα, έκανε το ένα-δύο με τον Αρσάβιν (σ.σ. ανακηρύχθηκε MVP του τελικού) και από πλεονεκτική θέση νίκησε τον Αλεξάντερ, κάνοντας το 1-0 για την ομάδα της Αγίας Πετρούπολης. Στο αμέσως επόμενο λεπτό, ο Αρσάβιν κινήθηκε όμορφα από το δεξιά, πέρασε την πάσα στον Ζιριάνοφ, αλά αυτός έστειλε την μπάλα στην εξωτερική πλευρά του δεξιού δοκαριού της σκοτσέζικης εστίας.

Στα λεπτά που απέμεναν, ο Ουόλτερ Σμιθ έπαιξε τα... ρέστα του. Πέρασε στο ματς Νάτσο Νόβο, Μπόιντ και Μακ Κάλοκ, «φορτσάροντας» για την ισοφάριση. Στο 90’ ο Νάτσο Νόβο έστειλε την μπάλα... στα πουλιά από πλεονεκτική θέση και οι «υπερηχητικοί» Ρώσοι, αφού είπαν «ευχαριστώ», στο τέταρτο λεπτό των καθυστερήσεων διαμόρφωσαν το τελικό 2-0, έπειτα από πάσα του Φατίχ Τεκέ και κοντινή προβολή του Ζιριάνοφ.

Έτσι, το τελευταίο σφύριγμα του διαιτητή βρήκε τους ποδοσφαιριστές του Άντβοκατ να κατακτούν αυτό που άξιζαν, διαδεχόμενοι την Σεβίλλη στον... πριγκιπικό θρόνο του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου.

Οι συνθέσεις:

Ζενίτ (Άντβοκατ): Μαλαφέεφ, Κρίζανατς, Τεκέ, Αρσάβιν, Σιρλ, Σιρόκοφ, Ζιριάνοφ, Φαϊζούλιν (91’ Κιμ Ντονγκ), Ανιούκοφ, Ντενίσοφ, Τίμοστσουκ.

Ρέιντζερς (Σμιθ): Αλεξάντερ, Ουίρ, Πάπατς (77’ Νάτσο Νόβο), Φέργκιουσον, Εμντανί (80’ Μακ Κάλοκ), Τόμσον, Νταρσεβίλ, Μπρόουντφουτ, Κουέγιαρ, Ουιτάκερ (86’ Μπόιντ), Ντέιβις.

Διαιτητής: Πέτερ Φρόιντφελντ (Σουηδία)

Κίτρινες: Μαλαφέεφ